V CSK 648/14

Sygn. akt V CSK 648/14

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z wniosku H. K.
‎przy uczestnictwie K. B. i G. N.
‎o zniesienie współwłasności i dział spadku,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach
‎z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt III Ca 31/14,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. stwierdza, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania

kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca H.K. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 maja 2010 r. Postanowieniem tym ustalono skład spadku po E. K. i J. K., a także ustalono, że działka nr [...] o pow. 385 m², zabudowana młynem, wchodzi w skład spadku po pierwszym spadkodawcy (k. 207 i n. akt sprawy). Rozstrzygnięcie to zapadło po rozpoznaniu apelacji uczestniczek postępowania o zniesienie współwłasności i dział spadku po wymienionych spadkodawcach.

W skardze kasacyjnej wnioskodawca podnosił zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego. Jednocześnie motywował wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w ten sposób, że sugerował jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. W pkt III skargi wskazał, jakie przepisy (prawa materialnego i procesowego) narusza w sposób oczywisty zaskarżone orzeczenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Analizując treść uzasadnień postanowień obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej wnioskodawcy i zawartą w nim prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiedź uczestniczek postępowania na skargę kasacyjną (k. 243 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że - wbrew sugestii skarżącego - skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Z treści uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powołaniem się na tę okoliczność (pkt III) wynika, że skarżący w  istocie kwestionuje zarówno ustalenia faktyczne Sądów meriti (zarzut nieprzyjęcia przez Sąd Okręgowy tego, że działka nr [...] - zabudowana młynem - nie stanowiła integralnej części E. K., a była odrębną nieruchomością), jak i oceną dowodów, dokonaną przez ten Sąd (por. pkt 1b skargi; zarzut nieuwzględnienia jako istotnego dowodu w sprawie zawiadomienia PBN z dnia 15 lutego 1972 r.). Takie elementy w ogóle nie mogą być podnoszone w skardze kasacyjnej (art. 398³ § 3 k.p.c.), a tym bardziej - służyć do uzasadnienia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidzianej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 520 § 1 k.p.c.

l.n