V CSK 647/13

Sygn. akt V CSK 647/13

POSTANOWIENIE

Dnia 29 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z wniosku P. B.
‎przy uczestnictwie R. B., A. B., R. T., Y. K. R., V. M., A. L., J. I. D. R., K. C. M., F. S., J. C., W. M. i Z. Ż.
‎o zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia

Sądu Okręgowego w C.
‎z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt VI Ca […], VI Cz […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz W. M., V. M. oraz R. T. po 1800 ( jeden tysiąc osiemset ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego,

2) oddala wniosek pozostałych uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawca P. B. oparł na przesłance uregulowanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Przesłanki te nie zostały spełnione.

Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego  (art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.), a więc zagadnienia, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, wymaga jego precyzyjnego sformułowania i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in.: postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju  jurysprudencji. Zagadnienie prawne powinno mieć charakter rzeczywisty i konkretny, zaś argumentacja uzasadniająca wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna zawierać odrębną, pogłębioną podstawę wskazującą na zaistnienie powołanych okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący ograniczył się do sformułowania zagadnienia w taki sposób, że wnosił o wypowiedzenie się Sądu Najwyższego w kwestii prawidłowości ustalenia przez Sąd Okręgowy terminu zasiedzenia. W uzasadnieniu tego wniosku przedstawiono orzeczenia Sądu Najwyższego oraz brzmienie przepisów, nie  wynika jednak z niego, w czym w rzeczywistości skarżący upatruje występowanie zagadnienia prawnego, wymagającego zaangażowania Sądu Najwyższego. Zagadnienie prawne nie może się ograniczać do rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.

Wskazana w art. 398⁹ pkt 4 k.p.c. przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni. nie przedstawiając jakiejkolwiek argumentacji jurydycznej, która mogłaby wskazywać, że doszło do oczywistego i rażącego naruszenia konkretnie wskazanych przepisów. Takiej argumentacji nie przedstawiono. Ponadto, z reguły nie można mówić o oczywistym naruszenia określonych przepisów prawa, przy jednoczesnym formułowaniu dotyczącego ich zagadnienia prawnego.

Nie pozwala to na uznanie, że przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania została wykazana.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., uwzględniając wyłącznie wnioski tych uczestników postępowania, którzy udzielili pełnomocnictwa do reprezentowania ich w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

[aw]