Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2018-04-26
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V CSK 625/17
POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa ,,P.” S.A. w K.
przeciwko P. J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2018 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt V ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnienia prawnego dotyczącego tego, czy dopuszczalne jest w świetle art. 513 § 1 k.c. umowne wyłączenie przez dłużnika wobec faktoranta uprawnienia z tytułu rękojmi polegającego na odstąpieniu od umowy sprzedaży.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Z ustaleń poczynionych przez Sąd Apelacyjny wynika, że przyczyną oddalenia apelacji powoda od wyroku oddalającego powództwo było poczynione ustalenie faktyczne, że pozwana dłużniczka nie złożyła oświadczenia o wyłączeniu uprawnienia do skorzystania z prawa rękojmi względem nabywcy wierzytelności. Sąd Apelacyjny uznał bowiem, że oświadczenie zawarte w aktach o istnieniu i bezsporności wierzytelności nie obejmuje oświadczenia o zrzeczeniu się stosownych uprawnień (s. 9 uzasadnienia). W tym stanie rzeczy przedstawione zagadnienie prawne pozostaje poza istotą postępowania. Skoro bowiem wedle ustaleń sądu meriti do zrzeczenia roszczenia nie doszło, to bezprzedmiotowe jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o dopuszczalność takiego zrzeczenia. Jest to tym bardziej istotne, że podstawy skargi kasacyjnej nie zmierzają do podważenia tego stanu rzeczy, gdyż odnoszą się jedynie do naruszenia art. 558 § 1 i art. 513 § 1 k.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
jw
