Sygn. akt V CSK 607/15
POSTANOWIENIE
Dnia 7 kwietnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa D. […] Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w C. (poprzednio B. […] Spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością w C.)
przeciwko "W. […]" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt V ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 (tysiąc
osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona - brak zresztą w samej skardze wywodu prawnego, który miałby dowodzić, że Sąd II instancji w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył lub zastosował prawo. Również dwa wskazane zagadnienia prawne, nota bene praktycznie nieuzasadnione w skardze, nie przekonują do jej przyjęcia do rozpoznania - dotyczą one tego, czy w odniesieniu do umowy między wykonawcą a podwykonawcą na wykonawcy, analogicznie jak na inwestorze, spoczywa obowiązek przygotowania terenu pod roboty budowlane. Na tle tej sprawy nie wymagają one zbadania, bo jak ustaliły Sądy meriti, co jest wiążące w postępowaniu kasacyjnym, teren był należycie przygotowany. Również trzecie zagadnienie prawne, ujęte zbyt ogólnikowo, jako potrzeba oceny przez Sąd Najwyższy, w jaki sposób zamiar stron wpływa na treść stosunku prawnego, nie jest prawidłowo sformułowanym zagadnieniem prawnym w rozumieniu przepisów o postępowaniu kasacyjnym.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw
[l.n]