V CSK 605/18

Sygn. akt V CSK 605/18

POSTANOWIENIE

Dnia 7 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa A. Sp. z o.o. w B.
‎przeciwko Z. B.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt I AGa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na występowanie na tle tej sprawy istotnych zagadnień prawnych, potrzebę wykładni przepisów prawa, a także oczywistą zasadność skargi, przy czym merytorycznie wszystkie te zagadnienia dotyczą tych samych kwestii. Pierwszy problem, zdaniem skarżącego, dotyczy tego, czy można uznać wystawienie faktury VAT na mniejszą kwotę niż wynikająca z umowy najmu oraz przyjęcie tej faktury za dochowanie formy pisemnej zastrzeżonej dla zmiany umowy. Odpowiedź przecząca jest oczywista – wiele jest różnych powodów, które mogą skłaniać wynajmującego do uwzględnienia na konkretnej fakturze (fakturach) kwoty niższej od należnej – na pewno nie stanowi to zachowania formy pisemnej potrzebnej dla zmiany umowy. Po to zresztą strony mogą zastrzec w umowie wymaganie formy pisemnej do jej zmiany, aby ustrzec się od wątpliwości interpretacyjnych co do tego, czy konkretne działanie taką zmianę stanowiło. Podobnie nie budzą wątpliwości dwa kolejne wskazywane w skardze zagadnienia prawne, które dotyczą tego, czy wysokość czynszu najmu, a także długość terminu wypowiedzenia można zmienić emailem – jest oczywiste, że skoro strony wyraźnie i dobrowolnie zastrzegły w treści umowy formę pisemną do dokonywania jej wszelkich zmian, to email wymagań tej formy nie spełnia. Ze wskazanych względów nie można też uznać skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj

[aw]