V CSK 560/14

Sygn. akt V CSK 560/14

POSTANOWIENIE

Dnia 9 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z powództwa T. W.
‎przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w S.
‎o ustalenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]
‎z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt I ACa [...],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda T.W. na rzecz pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w S. 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 27 marca 2014 r. Powołana przez powoda wątpliwość co do skutków prawnych wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] zapadłego w innej sprawie dla uzasadnienia istnienia istotnego zagadnienia prawnego nie została sformułowana w formie abstrakcyjnego problemu prawnego. Nie została ona poparta odpowiednim wywodem jurydycznym, wskazującym na jego istotność oraz argumenty mogące prowadzić do rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10  maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002  r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Wskazując z kolei na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powód nie skonkretyzował tych przepisów, które w jego ocenie wymagają wykładni przez Sąd Najwyższy. Nie wskazał też, na czym ma polegać „oczywistość” zasadności skargi kasacyjnej i nie przedstawił argumentów wykazujących, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. w  związku z tym postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II  CZ 28/06, nie publ.).

Niezasadne jest też powołanie na nieważność postępowania jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nieważności tej – w  związku z art. 379 pkt 4 in fine k.p.c. – powód dopatruje się, w tym, że sędzia, która wzięła udział w wydaniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 marca 2014 r., orzekała w sprawie dotyczącej innej uchwały organu pozwanej spółdzielni. Sytuacja taka w oczywisty sposób nie jest objęta podstawą wyłączenia określoną w art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem w niniejszej sprawie przedmiotem oceny nie jest ważność orzeczenia wydanego w tej innej sprawie z udziałem wskazanej sędzi.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i  art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

[l.n]