V CSK 54/13

Sygn. akt V CSK 54/13

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa J. S.
‎przeciwko […] Spółdzielni […] w likwidacji z siedzibą w W.
‎o uchylenie uchwały,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2013 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej 120 ( sto dwadzieścia ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych wyłącznie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Skarżący wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance przewidzianej w art. 398⁹ § 1 pkt. 1 k.p.c. Sformułowane w skardze „istotne zagadnienie prawne" według skarżącego dotyczyło udziału osoby trzeciej z  głosem doradczym spoza kręgu podmiotów wymienionych w ustawie Prawo spółdzielcze w Walnym Zgromadzeniu Członków Spółdzielni oraz uchwały programowej w przedmiocie przyjęcia procedury likwidacji spółdzielni. Skarżący powołał się na art. 36 § 3, § 5, § 7, § 8 oraz art. 122 i art. 125 ustawy z dnia 16  września 1982 r. prawo spółdzielcze.

Należy przypomnieć, że zagadnienie prawne jest to zagadnienie nowe i  nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw. Do Sądu Najwyższego należy ocena, czy wskazywane przez skarżącego zagadnienie prawne rzeczywiście nim jest i czy jest na tyle istotne, aby skarga kasacyjna została rozpoznana przez ten Sąd. Powołanie się na wystąpienie zagadnienia prawnego wymaga, obok sformułowania tego zagadnienia, także przytoczenia związanych z nim konkretnych przepisów prawnych, wskazania dlaczego jest ono istotne oraz przedstawienia argumentacji wskazującej na rozbieżne oceny prawne (por. postanowienie z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że zaprezentowane w skardze „istotne zagadnienie prawne" nie posiada takiego charakteru. Skarżący ograniczył się do twierdzenia o dokonaniu przez Sąd Apelacyjny wadliwej wykładni prawa spółdzielczego, bez wskazania, że powołane przepisy budzą poważne wątpliwości lub wywołały rozbieżności w orzecznictwie sądów.

Wobec powyższego, przesłanka z art. 398⁹ § 1 pkt. 1 k.p.c. nie została w  sposób właściwy wykazana.

Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

es

[aw]