Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-02-26
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V CSK 520/15
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie ze skargi M. S.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt X GC […]
w sprawie z powództwa M. S.
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi Klinicznemu nr […] w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej skarżącego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa[…],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 kwietnia 2015 r. (I ACa […]), oddalającego jego skargę o wznowienie postępowania z powodu braku ustawowej podstawy wznowienia, a wniesioną od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 maja 2013 r. oddalającego apelację powoda.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.
Chociaż skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanego przepisu art. 412 § 1 k.p.c. z uwzględnieniem wymogów wynikających z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżący sam przyznaje, że w kwestii użytego w art. 412 § 1 k.p.c. pojęcia „na nowo” trudno mówić o rozbieżnościach w orzecznictwie, wobec braku orzeczeń stricte odnoszących się do tego zagadnienia i braku rozstrzygnięcia co ma stanowić bazę wyjściową do tejże weryfikacji (s.7 skargi).Takie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia wymogów określonych w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 2) w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia w pkt 3 podstawy kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490), stosowanego z mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości (Dz.U. 2015, poz.1804).
l.n
