V CSK 5/05
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2005-06-29
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie spełniała ona ustawowych wymogów formalnych. W szczególności samo powołanie naruszenia prawa nie zastępuje odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Orzeczenie jest ważne dla praktyki, bo potwierdza ścisłe rozumienie art. 3984 k.p.c. i samodzielny charakter przesłanek przedsądu.
Dane orzeczenia
SygnaturaV CSK 5/05
Data orzeczenia2005-06-29
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieLech Walentynowicz (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 5/05
POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie z powództwa Gminy Miasta C.
przeciwko (…) Węglowej S.A. w K. oraz (…) Spółce Węglowej S.A. w G. o naprawienie
szkody, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2005 r., na
skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9
lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 lutego 2005 r. Sąd Apelacyjny, na skutek apelacji pozwanych,
zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie o
naprawienie szkody.
Powód w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci
art. 80 i art. 81 w związku z art. 63 i 64 prawa geologicznego i górniczego przez ich
niezastosowanie przy rozpatrywaniu sprawy w postępowaniu apelacyjnym. Wniósł o
zmianę zaskarżonego w całości wyroku, poprzez oddalenie apelacji pozwanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji
redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22
grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy -
Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).
2
W art. 3984
§ 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi
kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od
którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,
przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i
zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienia (art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie okoliczności,
które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego; potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i
rozbieżności w orzecznictwie; nieważności postępowania oraz oczywistej zasadność
skargi (art. 3989
§ 1 k.p.c.).
Skarżący w skardze kasacyjnej, po przedstawieniu podstaw kasacji, stwierdził, że
wnosi o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, „gdyż w wyroku Sądu Apelacyjnego
oddalającym pozew naruszono wyżej wymienione przepisy”.
W powołanym wyżej stwierdzeniu skarżący odwołuje się zatem do podstaw skargi
kasacyjnej. Należy podkreślić, że zachowuje aktualność dotychczasowe utrwalone
orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym wymagania dotyczące skargi
kasacyjnej z art. 3984
§ 1 k.p.c. mają samodzielny byt, stąd niedopuszczalne jest
traktowanie ich zamiennie. Stanowi o tym jednoznaczna treść ustawy, wskazująca na
odmienny przedmiot regulacji.
W związku z tym nie spełnia przesłanek określonych w przepisie art. 3984
§ 1 pkt
3 k.p.c. samo odwołanie się skarżącego do podstaw skargi kasacyjnej.
Należy także podkreślić, że kasacja jest szczególnym środkiem odwoławczym,
realizującym przede wszystkim interes publiczny, polegający na usuwaniu rozbieżności
w orzecznictwie sądów powszechnych oraz na wspomaganiu rozwoju prawa. Zatem
wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien być należycie
uzasadniony, czego brak jest w niniejszej skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna
powinna być w związku z tym tak skonstruowana i zredagowana, aby Sąd Najwyższy
nie musiał poszukiwać w wywodzie kasacyjnym, a tym bardziej domyślać się,
wszystkich jej elementów.
Z przedstawionych przyczyn należy uznać, że skarżący nie spełnił obowiązku
określonego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. i dlatego jego skarga kasacyjna podlega
odrzuceniu (art. 3986
§ 3 k.p.c.).
3
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 102 k.p.c. ze
względu na charakter sprawy.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Zadośćuczynienie za błąd lekarzy przy diagnostyce raka
XV C 222/12 · 2013-07-23
Zasiedzenie nieruchomości: kto musi obalić samoistne posiadanie?
IX Ca 366/15 · 2015-10-08
Czynsz za piwnice przy lokalu użytkowym – wyrok SR
I C 185/13 · 2015-12-30
Zapłata za dostarczone środki farmaceutyczne – wyrok SR
I C 825/15 · 2015-11-16
Powództwo przeciwegzekucyjne po wygaśnięciu tytułu – wyrok SO
IX Ca 483/15 · 2015-10-01
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)