V CSK 464/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-06-22
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 464/15
POSTANOWIENIE
Dnia 22 czerwca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska
w sprawie z powództwa B. H., K. H., W. H. i A. H.
przeciwko M. H.
o zapłatę ewentualnie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 czerwca 2016 r.
wniosku powódki B. H. o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt V CSK 464/15
w zakresie kosztów procesu
uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt V CSK 464/15 w części orzekającej o kosztach zastępstwa procesowego (punkt trzeci powołanego postanowienia) w ten sposób, że zasądzoną od pozwanego na rzecz B. H. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług.
UZASADNIENIE
Odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] do rozpoznania, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. jednocześnie zasądził, zgodnie z wynikiem sporu, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., od skarżącego na rzecz powódki B. H., reprezentowanej w postępowaniu kasacyjnym przez pełnomocnika z urzędu, zgodnie z jego wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną, koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, w kwocie 1800 zł. Sąd Najwyższy nie orzekł o podwyższeniu tego wynagrodzenia o stawkę podatku od towarów i usług.
Wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach przez uwzględnienie w wynagrodzeniu należnym jej pełnomocnikowi, ustanowionemu z urzędu, stawki podatku od towarów i usług złożyła powódka, powołując się na treść § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powołany przez powódkę przepis stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Opłaty, o których mowa w ust. 1 rozporządzenia to m.in. opłaty, w stawkach minimalnych, za czynność podejmowane przez radców w postępowaniu przed sądem, według których to stawek obliczono wysokość wynagrodzenia zasądzoną w punkcie trzecim postanowienia z dnia 18 lutego 2016 r. Biorąc pod uwagę, że w uchwale z dnia 3 grudnia 2015 r. III CZP 90/15 (Biul. SN 2015/12/9-10) Sąd Najwyższy orzekł, że obowiązek podwyższenia przez sąd opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług odnosi się do kosztów procesu, którymi został obciążony przeciwnik procesowy strony korzystającej z pomocy udzielonej przez tego radcę prawnego, a powołany przepis stanowi o obligatoryjnym podwyższeniu wynagrodzenia pełnomocnika o stawkę tego podatku, należało przyjąć, że Sąd Najwyższy orzekając o kosztach zastępstwa procesowego nie rozstrzygnął o całości żądania.
Czyniło to wniosek o uzupełnienie postanowienia uzasadnionym, wobec czego na podstawie art. 351 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
aw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)