Sąd Najwyższy

V CSK 462/17

postanowienie SN z dnia 2018-02-21

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 462/17
Data orzeczenia2018-02-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 462/17

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa M. J.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa-Komendantowi Miejskiemu Komendy Policji w T.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2018 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 13 stycznia 2017 r., sygn. akt I ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym,

2) przyznaje adwokat K. G.-B. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł powiększoną o należny podatek od towrów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2017 r. naruszenie art. 361 § 2 w związku z art. 417 k.c., naruszenie art. 87 i 379 pkt 4 k.p.c. oraz naruszenie art. 55 § 1 i 2 ustawy o ustroju  sądów powszechnych w związku z art. 10, 45 ust. 1, art. 173 i 180 Konstytucji.

Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powód uzasadnił nieważnością postępowania, wynikającą z rozpoznania sprawy zarówno w pierwszej jak i drugiej instancji przez sąd w składzie sprzecznym z przepisami prawa. W składzie orzekającym w Sądzie Apelacyjnym w […] zasiadał sędzia Sądu Okręgowego, którego miejscem służbowym orzekania, zgodnie z aktem powołania Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, był Sąd Okręgowy w K.. Sędzia ten został delegowany do Sądu Apelacyjnego w […] przez Ministra Sprawiedliwości na podstawie art. 77 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Analogiczna sytuacja wystąpiła w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W sprawie w pierwszej instancji orzekał sędzia Sądu Rejonowego delegowany do Sądu Okręgowego.

Skarżący powołał się ponadto na naruszenie prawa przez dopuszczenie do  udziału w postępowaniu osoby, która pomimo posiadania tytułu radcy Prokuratorii Generalnej, w rzeczywistości nie spełniała materialnych przesłanek do zajmowania tego stanowiska.

Wniosek powoda o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest bezzasadny.

Nieważność postępowania w sprawie nie wystąpiła. Ani z powodu zarzucanej wadliwej obsady sądu orzekającego, ani z powodu zarzucanej wadliwej reprezentacji strony pozwanej. Artykuł 77 ust. 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych dopuszcza w drodze wyjątku delegowanie przez Ministra Sprawiedliwości - tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - sędziego sądu okręgowego do sądu apelacyjnego, a sędziego sądu rejonowego do sądu okręgowego; co do wyjątkowego charakteru tego uregulowania i jego zgodności z normami konstytucji zob. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r., III CZP 77/11, i 17 maja 2016 r., III CZP 103/15, oraz - przede wszystkim - wyrok Trybunały Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., K 45/07. Artykuł. 77 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, ani żaden inny  przepis, dotyczący orzekania przez sędziego delegowanego przez Ministra Sprawiedliwości nie został w sprawie naruszony (zob. w związku z tym także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2015 r., I CSK 171/15). Gołosłowny jest również podniesiony przez skarżącego zarzut wadliwej reprezentacji strony pozwanej wskutek niespełniania przez działającego w sprawie radcę Prokuratorii Generalnej materialnych przesłanek do zajmowania tego stanowiska.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi  z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowił art. 29 ust. 1 ustawy z  dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U.2016.1714) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3   października 2016 r. w  sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714).

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie