V CSK 431/17

Sygn. akt V CSK 431/17

POSTANOWIENIE

Dnia 26 stycznia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku G. N.
‎przy uczestnictwie […] i Z. D.
‎o stwierdzenie nabycia spadku po M. N.,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki Z. D.

od postanowienia Sądu Okręgowego w O.
‎z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestniczka wniosła skargą kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości, a także oczywistą zasadność skargi. Po pierwsze, skarga nie jest oczywiście uzasadniona, ponieważ, zdaniem skarżącego, ma o tym świadczyć oczywiste naruszenie przepisów dotyczących swobodnej oceny dowodów przez  Sąd. Tymczasem kwestia ustalenia faktów i oceny dowodów pozostaje w ogóle poza sferą kontroli w postępowaniu kasacyjnym, więc tym bardziej nie może świadczyć o oczywistej zasadności skargi. Istotne zagadnienie prawne i potrzeba wykładni przepisów mają dotyczyć interpretacji przesłanki: „stałej pracy bezpośrednio przy produkcji rolnej”. W uzasadnieniu wniosku skargi w tym zakresie nie wskazano jednak, na czym polega kontrowersja, czego dotyczy, o ile istnieje, rozbieżność w orzecznictwie. Powołano się jedynie na rozbieżność między orzeczeniami Sądów I i II instancji w tej sprawie. Jednakże zarówno istotne zagadnienie prawne, jak i potrzeba wykładni przepisów, jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, muszą mieć charakter ogólny, abstrakcyjny i nie dotyczyć kwestionowania rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, a skarżący powinien zawrzeć wywód, wskazujący na rozbieżność w orzecznictwie, zwłaszcza Sądu Najwyższego, i różne wypowiedzi doktryny w tych kwestiach.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aw

jw