V CSK 42/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-06-23

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 42/16
Data orzeczenia2016-06-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 42/16

POSTANOWIENIE

Dnia 23 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku A. T.
przy uczestnictwie S. B.
o podział majątku wspólnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,
na skutek skarg kasacyjnych wnioskodawczyni oraz uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy
z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II Ca 891/14,

1) odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania;

2) orzeka, że wnioskodawczyni i uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w tym postępowaniu.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s. 3 i 4) do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych, z pominięciem argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi. Takie uzasadnienie wniosku nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.

Natomiast wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, zawarty w skardze kasacyjnej uczestnika postępowania, nie dowodzi wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ dwa rozbudowane pytania na s. 3 skargi, a uzasadnione na s. 9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)