V CSK 412/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-01-22

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 412/15
Data orzeczenia2016-01-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 412/15

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa J. G.
przeciwko "K." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 zł (trzy

tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej powoda nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o możliwość oddalenia przez Sąd wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego może być uznane za zagadnienie prawne „istotne” w rozumieniu tego przepisu.

Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie przepisów § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461), znajdujących zastosowanie z mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800).

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)