Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2018-01-30
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt V CSK 407/17
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska
w sprawie z powództwa S. […] Spółki z o.o. w W.
przeciwko Powiatowi Ś.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2018 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód powołał przesłankę z art. 3982 § 1 pkt 4 k.p.c., to jest oczywistą zasadność skargi kasacyjnej dowodząc, że Sąd Apelacyjny nietrafnie wyłożył art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1579). Dla takiej oceny brak podstaw. Wykładnia Sądu drugiej instancji pozostaje w zgodzie z treścią powołanego przepisu, została przy tym wyczerpująco uzasadniona i nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, że doszło do takiego naruszenia prawa, które można byłoby stwierdzić prima facie oraz, że stopień tego naruszenia miałby przesądzać o bezprawności kwestionowanego orzeczenia. Tylko, bowiem w takich okolicznościach można byłoby mówić o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
Wobec niemożności stwierdzenia, że ta, tak rozumiana, przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wystąpiła, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
aw
jw
