V CSK 401/20

Sygn. akt V CSK 401/20

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Grela

w sprawie z wniosku E. S.
‎przy uczestnictwie T. S.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2021 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika

od postanowienia Sądu Okręgowego w O.
‎z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 grudnia 2018 r. Sąd Rejonowy w O. ustalił, że w skład majątku wspólnego wnioskodawczyni E. S. i uczestnika T. S. wchodzą ruchomości szczegółowo opisane w postanowieniu (pkt I); ustalił, że nakłady zainteresowanych z majątku wspólnego poniesione na nieruchomość objętą księgą wieczystą KW nr (…), wynoszą 237.230 zł (pkt II); ustalił, że nakłady poniesione z majątku wspólnego zainteresowanych na nieruchomość objętą księgą wieczystą KW nr (…), wynoszą 192.600 zł (pkt III); ustalił, że łączna wartość majątku wspólnego zainteresowanych wynosi 718.924 zł (pkt IV); dokonał podziału majątku wspólnego zainteresowanych w ten sposób, iż przyznał składniki majątku wymienione w pkt I uczestnikowi (pkt V); zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 359.462 zł tytułem spłaty, płatną w terminie 1 roku od uprawomocnienia się orzeczenia wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności (pkt VI).

Postanowieniem z 1 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w O. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w ten sposób, że zastąpił, w punkcie II zaskarżonego postanowienia, kwotę 237 230 zł kwotą 118 615 zł, a w punkcie IV łączną wartość majątku wspólnego, ustaloną na kwotę 718 924 zł, zastąpił kwotą 600309 zł, natomiast w punkcie VI zaskarżonego postanowienia kwotę 359 462 zł, zasądzoną tytułem spłaty, zastąpił kwotą 273 654,50 zł (pkt 1), oddalił apelację w pozostałej części (pkt 2).

Zdaniem uczestnika postępowania uzasadnieniem do przyjęcia skargi kasacyjnej jest rażące naruszenie przepisów w zakresie aktywności dowodowej stron i zasad dowodzenia zgłoszonych żądań.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398⁹ k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.

Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższe przesłanki nie zostały wykazane. Uzasadnienie wniosku jest pobieżne, niemal zdawkowe i nie powołano w nim argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie spełniona została któraś z przesłanek przyjęcia sprawy do rozpoznania. Należy wskazać, iż nie jest rzeczą Sądu Najwyższego przy ocenie, czy skarga kasacyjna powinna być przyjęta do rozpoznania, doszukiwanie się jurydycznej argumentacji mającej wykazać istnienie przesłanek określonych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.

jw