Sygn. akt V CSK 35/13
POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa L. F.
przeciwko Gminie W.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł ( jeden tysiąc osiemset ) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację powoda od wyroku Sadu Rejonowego w W. oddalającego powództwo o zobowiązanie pozwanej Gminy W. do złożenia oświadczenia woli.
W skardze kasacyjnej powoda wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Analiza uzasadnienia tego wniosku nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie wystąpiły przytoczone w nim przesłanki.
Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).
Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni. Istotne zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) to zagadnienie, które ma znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowe znaczenie dla rozstrzygnięcia innych spraw.
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje podstawy do uznania, że w sprawie zachodzą wskazane w nim przesłanki. Podnoszona przez skarżącego kwestia charakteru roszczenia o zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego w oparciu o protokół rokowań na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami była już przedmiotem wypowiedzi orzeczniczych Sądu Najwyższego, w tym w szczególności w wyroku z dnia 11 marca 2011 r., II CSK 302/10 (nie publ.) i dalszych powołanych w jego uzasadnieniu orzeczeniach rozstrzygających w sposób w sposób zgodny ze stanowiskiem zaskarżonego wyroku objęte przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym wątpliwości i usuwający potrzebę wykładni przez Sąd Najwyższy przepisów prawa przytoczonych w podstawach wniesionej skargi.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzekła jak w sentencji.
db
[aw]