V CSK 327/14

Sygn. akt V CSK 327/14

POSTANOWIENIE

Dnia 18 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej […] w M.
‎przeciwko K. W. i T. W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę

3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwani (dłużnicy wekslowi) złożyli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r. Wyrokiem tym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2013 r. w całości w ten sposób, że utrzymany został w mocy nakaz zapłaty tego Sądu z dnia 20 lipca 2012 r. Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2013 r. zapadł w wyniku wniesienia apelacji przez stronę powodową (pożyczkodawcy i wierzyciela wekslowego).

W skardze kasacyjnej pozwanych podniesiono zarzuty naruszenia art. 10 prawa wekslowego, art. 353¹ k.c. i art. 227 k.p.c. w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozwani stwierdzili, że skarga jest oczywiście uzasadniona, a zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem art. 10 prawa wekslowego, ponieważ weksel wypełniono na sumę wekslową nieodpowiadającą rzeczywistemu zadłużeniu pożyczkobiorcy (s. 9-10 skargi). Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę wyliczeń dokonanych w tym zakresie przez pozwanych (wystawcę i poręczyciela wekslowego).

Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i  orzeczenie co do istoty sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Analizując treść uzasadnienia orzeczeń obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę strony powodowej (k.  290 i n. akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie – wbrew stanowisku skarżących – nie zachodzi przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. W świetle ustaleń dokonanych przez Sądy meriti i dokonanych na ich tle ocen prawnych co do istnienia oraz zakresu odpowiedzialności wekslowej pozwanych brak podstaw do twierdzenia, że wniesiona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Apelacyjny analizował treść pkt 14 umowy pożyczki w aspekcie opóźnienia ze spłatą rat pożyczki (k. 31 akr sprawy), treść deklaracji wekslowej (jej odpowiednika w postaci pkt 14 umowy pożyczki) oraz wyjaśnił znaczenie kwestii wypowiedzenia umowy pożyczki (pkt 20 tej umowy) dla istnienia zobowiązania wekslowego pozwanych (k. 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Sąd ten wyjaśnił też istotę rozkładu ciężaru dowodu w toku procesu na podstawie weksla gwarancyjnego, uzupełnionego przez wierzyciela (remitenta). Wykazanie rzeczywistego rozmiaru zadłużenia dłużnika wekslowego, zgodnie z treścią porozumienia wekslowego, obciąża tego dłużnika (art. 6 k.c.). Taki dowód powinien w sposób przekonywający podważać wskazaną przez wierzyciela wekslowego sumę wekslową na dzień wystawienia weksla.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w  sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze  zm.).

[aw]