Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-12-18
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V CSK 326/14
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa D. F.
przeciwko A. F. i M. F.
o zapłatę i ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwani wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r., w którym oddalono apelację tych pozwanych, złożoną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 marca 2013 r. Sąd ten zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki zadośćuczynienie, odszkodowanie i ustalił odpowiedzialność pozwanych na przyszłość za skutki doznanego przez nią urazu w dniu 27 listopada 2008 r.
W skardze kasacyjnej pozwani podnieśli zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozwani stwierdzali, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, ponieważ istnieje „potrzeba wyjaśnienia, czy na podstawie art. 415 k.c. można przypisać odpowiedzialność pozwanym za szkodę powstałą u powódki, jeżeli szkoda ta powstała w wyniku zachowania wykraczającego poza zakres jej obowiązków wynikających z zawartej (…) umowy cywilnoprawnej” (s. 8 skargi).
Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia wyroków obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartej w niej prawnej motywacji wniosku o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - wbrew stanowisku skarżącego - nie występuje istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W świetle dokonanych przez oba Sądy meriti ustaleń faktycznych istniały podstawy do przypisania pozwanym (kontrahentom powódki) czynu niedozwolonego na podstawie art. 415 k.c. (por. wywód uzasadnienia zaskarżonego wyroku na s. 5). W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
[aw]
