Sygn. akt V CSK 321/13
POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa A. Sp. z o.o. w likwidacji w K.
przeciwko P. L., I. L., […] L. […] S.A. w W. i A. […] Sp. z o.o. w K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powódki w części zaskarżającej wyrok Sądu Okręgowego w K. oddalający powództwo o zapłatę przeciwko pozwanej […] L. […] Spółki Akcyjnej w W..
Wyrok ten we wskazanej części zaskarżyła skargą kasacyjną powódka uzasadniając w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powołanie się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającej charakter oczywisty widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania, na tle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego wyroku nie dają podstaw do takiej oceny.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
aw
db