V CSK 32/18

Sygn. akt V CSK 32/18

POSTANOWIENIE

Dnia 20 czerwca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa "C. " Sp. z o.o. w S.
‎przeciwko Miastu na prawach powiatu W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 czerwca 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego we W.
‎z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt II Ca […]/16,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez powoda „C.” sp. z o.o. w S. skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 29 maja 2017 r., należy podnieść, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w  sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub  skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz  założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Powód powołał się na istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest  problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy przy  okazji rozpoznania skargi kasacyjnej przyczyni się do rozwoju prawa i  jurysprudencji i będzie miało znaczenie nie tylko dla tej konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw.

Przytoczone przez skarżącego istotne zagadnienie prawne dotyczy tego,  czy  zmiana przepisów dotyczących dofinansowania zatrudnienia osób niepełnosprawnych w trakcie obowiązywania umowy opartej na ich pracy, stanowi „nadzwyczajną zmianę stosunków” w rozumieniu art. 357¹ k.c. Wniosek o przyjęcie skargi nie zawiera jednak ani wyłuszczonych przez skarżącego wątpliwości, ani pogłębionej argumentacji prawnej uzasadniającej wahania powoda ani propozycji ich rozwiązania. Tymczasem powołanie się na pierwszą ze wskazanych przyczyn  kasacyjnych wymaga sformułowania tego zagadnienia, wskazania argumentów  prawnych prowadzących do rozbieżnych ocen, przedstawienia własnego stanowiska skarżącego oraz wykazania konieczności usunięcia poważnych i  nasuwających się w związku ze stanowiskiem zajętym przez Sąd drugiej instancji wątpliwości prawnych w celu rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący powinien więc sformułować to zagadnienie w sposób podobny do przyjętego przy przedstawianiu przez sąd powszechny zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu  Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, nie publ.) oraz przedstawić pogłębiony wywód prawny uzasadniający zgłoszone wątpliwości, wykazując zasadność preferowanego przez siebie sposobu ich usunięcia oraz wadliwość rozwiązania postawionego problemu przez Sąd drugiej instancji w zaskarżonym wyroku. Ponadto wykładnia art. 357¹ k.c. nie jest problemem nowym ani dotychczas nie omówionym, wprost przeciwnie - kwestii tej poświecono wiele orzeczeń i  opracowań komentatorskich oraz naukowych.

Skarżący powód powołał się na oczywistą zasadność skargi, przejawiającą się w rażącym naruszeniu przepisów postępowania, które nie zostały jednak we  wniosku wyszczególnione. Oparcie wniosku na tej przyczynie wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima  facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.). Skarżący powinien zawrzeć w skardze wyodrębniony wywód prawny wskazujący, w czym przejawia się „oczywistość” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5  września 2008 roku, I CZ 64/08, z dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01 oraz  z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08, niepubl.). Nie wystarczy tu proste odwołanie się do podstaw kasacyjnych, albowiem czym innym jest uzasadnienie przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej ro rozpoznania, a czym innym uzasadnienie podstaw kasacyjnych, badanych przez Sąd Najwyższy na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego, który wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, orzeczono na podstawie art. 98 i art. 99 w związku z art. 108 w związku z art. 398²¹ i 391 § 1 k.p.c.

aj

ał