V CSK 316/14

Sygn. akt V CSK 316/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa F. Sp. z o.o. w C.
‎przeciwko A. D.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub  wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i ostatniej z wymienionych przesłanek.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z  odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (zob.  m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2012 r., III  SK 10/12, z dnia 18 września 2012 r., II CSK 150/12, z dnia 19 czerwca 2013 r., V CSK 420/12 - nie publ.). Tymczasem problem dokonywania wykładni oświadczeń woli w oparciu o art. 65 k.c. został już wyjaśniony (zob. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2014 r., V CSK 309/13; z dnia 13 grudnia 2013 r., III CSK 66/13 - nie publ. oraz z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 391/12, OSNC 2014, nr 2, poz. 22).

Należy podkreślić, że stanowisko Sądu drugiej instancji w kwestii spornej notatki zostało sformułowane w wyniku przeprowadzenia określonych dowodów i zaprezentowane w podsumowaniu oceny ustalonych faktów. W związku z tym trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. przedmiotem skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalania faktów lub oceny dowodów.

Odnosząc się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, wypada przypomnieć, iż o jej spełnieniu można mówić wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa. Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.). Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

[aw]