Sąd Najwyższy

V CSK 31/14

postanowienie SN z dnia 2014-08-12

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 31/14
Data orzeczenia2014-08-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Antoni Górski, SSN Antoni Górski (przewodniczący), SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 31/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 sierpnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski

w sprawie z wniosku H. R.
‎
przy uczestnictwie K. G., W. G. i D. R.
‎
o zasiedzenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania K. G. i W. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎
z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt III Ca […],

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od uczestników postępowania K. i W. G. na rzecz wnioskodawcy 600 ( sześćset ) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarżący wskazali jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie ich skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania wykładni tego fragmentu art. 172 §  1 k.c., w którym mowa jest o „posiadaczu nieruchomości nie będącym jej właścicielem". Ich zdaniem bowiem, sformułowanie to należy rozumieć w ten sposób, że zasiedzieć nieruchomość może tylko ten, kto wie, że nie jest jej właścicielem, natomiast zasiedzenie nie wchodzi w grę w sytuacji, kiedy posiadacz jest przekonany, tak jak to było w rozpoznawanej sprawie, że nieruchomość jest jego własnością. Stanowisko to polega na pewnym nieporozumieniu, gdyż stan świadomości posiadacza samoistnego determinuje dobrą lub złą jego wiarę, a tym samym ma wpływ na długość okresu zasiedzenia, a nie na samą dopuszczalność nabycia tą drogą prawa własności. Tak więc w sprawie nie występuje zagadnienie prawne wymagające dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy, co uzasadnia odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O  kosztach zastępstwa prawnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.).

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie