Sąd Najwyższy

V CSK 308/13

postanowienie SN z dnia 2014-03-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 308/13
Data orzeczenia2014-03-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 308/13

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa T. K., B. K. i A. N.
‎
przeciwko R. Sp. z o.o. w L.
‎
o stwierdzenie nieważności uchwały,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powodów na rzecz strony pozwanej kwotę 180 ( sto osiemdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powodowie uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania:

a)występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego charakteru zawiadomienia o zwołaniu zgromadzenia wspólników: czy stanowi ono czynność prawną,

b)występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego możliwości stosowania do zawiadomienia o zwołaniu zgromadzenia wspólników - przy założeniu, że nie jest ono czynnością prawną - przepisów o czynnościach prawnych,

c)potrzebą wykładni art. 5 k.c. w zakresie możliwości stosowania go do łagodzenia skutków upływu terminów zawitych,

d)potrzebą wykładni art. 252 § 3 w związku z art. 184 § 1 i 2 k.s.h. w zakresie dotyczącym rozpoczęcia biegu terminu do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały przez przedstawiciela współuprawnionych z tytułu udziałów,

e)potrzebą wykładni „w zakresie pojęcia uchwał nieistniejących i związanego z tym zakresu powagi rzeczy osądzonej wyroku oddalającego powództwo o uchylenie (stwierdzenie nieważności) uchwały.

Tak umotywowany wniosek powodów nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Jeżeli zaś podstawą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest potrzeba wykładni, niezbędne jest wskazanie przepisów wymagających wykładni z określeniem wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, które mają być w jej wyniku usunięte (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13).

Wniosek powodów nie spełnia wskazanych wymagań ani w zakresie odnoszącym się do warunkującego przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania istotnego zagadnienia prawnego, ani w zakresie odnoszącym się do warunkującej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzeby wykładni przepisów prawnych. Przytoczone w skardze zagadnienia prawne sformułowane zostały na wysokim poziomie ogólności oraz w oderwaniu od podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego orzeczenia w stopniu pozbawiającym ich rozstrzygnięcia doniosłości w sprawie. Podobna ocena nasuwa się w odniesieniu do wskazanych w skardze potrzeb w zakresie wykładni prawa.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 pkt 21 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).

[aw]

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie