V CSK 307/16

Sygn. akt V CSK 307/16

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku A. R.
‎przy uczestnictwie M. R.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

zasądza od skarżącej na rzecz wnioskodawcy kwotę 3.600 zł

(trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 lutego 2016 r. w sprawie z wniosku A. R. przy uczestnictwie M. R. o podział majątku, zważyć należy, co następuje:

Stosownie do 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna uczestniczki opiera się na twierdzeniu o  konieczności  wyjaśnienia dużych rozbieżności w ustaleniach sądu I i II instancji,  sprzeczności aktu notarialnego zakupu nieruchomości i jego oceny  prawnej, konieczności oceny prawnej czynności likwidacji rachunku bankowego posiadanego  przez stronę przed zawarciem małżeństwa.

Skarga  kasacyjna  powinna odpowiadać  wymogom formalnym wskazanym w art. 398⁴ § 2 k.p.c., tj.  oprócz wymagań przewidzianych w § 1 k.p.c., skarga  kasacyjna  powinna  zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie.

Skarga  kasacyjna uczestniczki wskazanych wymogów nie spełnia. W rzeczywistości jej podstawą są zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów oraz polemika z ustaleniami faktycznymi w zakresie nakładów.

W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia powołanej w  skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd  na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

jw