V CSK 303/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-13

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 303/16
Data orzeczenia2016-12-13
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 303/16

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku K. P.
przy uczestnictwie J. K.
o wpis służebności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego

w K.
z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt III Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

zasądza od skarżącego na rzecz uczestnika postępowania

kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem kosztów

postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 listopada 2015 r. z wniosku K. P. przy uczestnictwie J. K. o wpis służebności; podnieść należy, co następuje :

Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący oparł na oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08). Skarżący nie wykazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona ze względu na brak wskazania kwalifikowanego naruszenia prawa widocznego bez pogłębionej analizy.

W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie wykazał istnienia powołanej w skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)