Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-10-27
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt V CSK 255/17
POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku W.S. i T.S.
przy uczestnictwie P. Spółka z o.o. w W. Oddział w W.
o ustanowienie służebności przesyłu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców
od postanowienia Sądu Okręgowego w L.
z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II Ca (…), II Cz (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą eliminacji rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że prawo nie zna takiej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżącemu zapewne chodzi o rozbieżności w wykładni przepisów prawa. Na dowód tych rozbieżności skarżący powołał tezy kilku orzeczeń Sądu Najwyższego. Ich lektura nie dowodzi jednak rozbieżności, bo dotyczą one różnych aspektów. Co więcej, już z brzmienia tych orzeczeń wynika, że zostały one sformułowane na tle zupełnie odmiennych stanów faktycznych. Gdyby skarżący chciał takie rozbieżności wykazać, to powinien przeprowadzić analizę orzecznictwa powołanego pogłębioną na tyle, aby wyraźnie wskazać takie rozbieżności. Powinien ponadto wykazać, że pomiędzy stanami faktycznymi, na których tle zapadały konkretne orzeczenia, nie było różnic, które uzasadniałyby inne rozstrzygnięcia. Tego w skardze brakuje, zatem wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania nie został przekonująco uzasadniony.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw
