V CSK 249/17

Sygn. akt V CSK 249/17

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa M.O. i L.M.O.
‎przeciwko S.M.(O.) i K.M.
‎o ochronę dóbr osobistych,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub  wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, w której jako uzasadnienie wniosku o  przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na  występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a w szczególności, odmiennie niż chce tego skarżący, nie wynika to ze sposobu oznaczenia strony pozwanej. Trzeba stwierdzić, że strona pozwana została błędnie oznaczona (wadliwe nazwisko) w wyroku Sądu I instancji oraz Sądu II instancji (obok poprawnego nazwiska niepotrzebnie wskazano błędne). Oznaczenie strony co do nazwiska powinno być bowiem zgodne ze stanem wynikającym z aktów stanu cywilnego. Jednak w toku całego postępowania nie budziło wątpliwości, kim jest strona, a poza tym pozostałe elementy ją oznaczające były prawidłowe. Choć zatem w tym zakresie rzeczywiście zaskarżone orzeczenie było nieprawidłowe, bo nieprecyzyjne, to jednak wadliwość nie była tak oczywista i  poważna, aby uzasadniała przyjęcie skargi do rozpoznania. Co do istotnego zagadnienia prawnego powstającego na tle tej sprawy, to, zdaniem skarżącego, dotyczy ono braku uregulowania w prawie polskim możliwości ustalania bądź kwestionowania pokrewieństwa w linii bocznej – w jaki sposób dochodzić, że konkretne osoby nie są rodzeństwem. Jednakże, ponieważ pokrewieństwo w linii bocznej wynika z pokrewieństwa w linii prostej, a poza tym nie może być niezgodności między pokrewieństwem w linii bocznej i w linii prostej, to kwestię tę należy uznać za wystarczająco uregulowaną w polskim prawie. Co więcej, nawet gdyby uznać tego rodzaju zagadnienie prawne za istotne, to jego rozstrzygnięcie nie uzasadniałoby przyjęcia skargi do rozpoznania w tej sprawie, bo nie miałoby wpływu na wyrokowanie w postępowaniu o ochronę dóbr osobistych.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj