V CSK 229/14

Sygn. akt V CSK 229/14

POSTANOWIENIE

Dnia 20 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa M. S.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Apelacyjnej w […]
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30  grudnia 2013 r., który zapadł w wyniku złożenia apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 czerwca 2013 r. Powódka wystąpiła przeciwko pozwanemu o zadośćuczynienie w związku z naruszeniem jej dóbr osobistych i obecnie w postępowaniu kasacyjnym kwestionuje wysokość przyznanego jej zadośćuczynienia.

W skardze kasacyjnej powódka podnosiła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 k.c. w zw. z art. 417 § 1 k.c., art. 24 k.c., art. 448 k.c. wskazywała także na naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 297 § 1 k.p.c. w zw. z art. 10 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 303 k.p.c. oraz art. 313 § 1 k.p.c., art. 249 § 1 k.p.c., art. 247 § 1 k.p.c., art. 278 § 1 k.p.c. w zw. z art. 232 zdanie 2 k.p.c., art. 234 k.p.c. i art. 365 § 1 k.p.c.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że skarga ta jest oczywiście uzasadniona ze względu na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego (s. 24, 25 i n. skargi),

Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części zaskarżonej (oddalającej powództwo ponad kwotę 40.000 zł) i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Analizując uzasadnienia wyroków obu Sądów meriti, treść obszernej skargi kasacyjnej oraz zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Apelacyjny przyjął naruszenie dóbr osobistych powódki, stwierdził, że naruszenie to nastąpiło w sposób bezsporny w  postaci nadmierności stosowanych przeciwko powódce środków, polegających na utrzymywaniu wobec niej środków zapobiegawczych i braku formalnego zakończenia postępowania, pomimo zakończenia czynności procesowych (s. 13 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez oba Sądy meriti rozważał też wysokość zasądzonego zadośćuczynienia na rzecz powódki i uczynił to w dłuższym, przekonywającym oraz mającym oparcie na ustaleniach faktycznych wywodzie prawnym (s. 15 i n. uzasadnienia zaskarżonego wyroku).

W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Nie obciążono powódki kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 k.p.c.).

[aw]