Sąd Najwyższy

V CSK 201/18

postanowienie SN z dnia 2018-10-26

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 201/18
Data orzeczenia2018-10-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Anna Kozłowska, SSN Anna Kozłowska (przewodniczący), SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 201/18

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z wniosku K. M.
‎
przy uczestnictwie T. M.
‎
o podział majątku wspólnego,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2018 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w C.
‎
z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt VI Ca […],

odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni K. M. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 18 grudnia 2017 r., oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 lipca 2017 r., w sprawie z udziałem T. M. o podział majątku wspólnego.

Zarzuciła naruszenie art. 37 § 2 k.r.o. w zw. z art. 31 k.r.o., art. 45 § 1 i 2 k.r.o., art. 5 k.c. oraz art. 232 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 378 § 1 k.p.c. i art. 45 ust. 1, art. 78, art. 176 Konstytucji RP. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w C. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Na podstawie art. 567 § 3 k.p.c. przepis ten ma zastosowanie także w sprawach o podział majątku wspólnego. We wszystkich tych sprawach ustalenie składu i wartości majątku podlegającego podziałowi należy do sądu (art. 619 § 1 i art. 684 k.p.c.), który nie jest związany wskazaną przez uczestników wartością przedmiotu podziału ani wartością przedmiotu zaskarżenia.

Ponieważ sprawy działowe skupiają wiele elementów majątkowych a interesy uczestników wzajemnie się przenikają i są w stosunkach między nimi zróżnicowane, wartością przedmiotu zaskarżenia w tych sprawach jest wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) skarżącego, a nie wartość całego przedmiotu działu. Tylko wyjątkowo, w wypadku kwestionowania samej zasady podziału, wartością przedmiotu zaskarżenia może być wartość przedmiotu działu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r. III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11, z dnia 21 stycznia 2003 r. III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60 i z dnia 26 lipca 2007 r. V CZ 66/07, nie publ.).

Skarżąca w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczyła na kwotę 150 000 zł. Z treści skargi kasacyjnej wynika jednak, że skarżąca kwestionuje zaliczenie kwoty odpowiadającej wartości lokalu mieszkalnego nr […] położonego przy N. […] w C., do majątku wspólnego wskazując, że lokal ten stanowił jej majątek odrębny, a środki na jego zakup pochodziły z zlikwidowanej przez nią książeczki mieszkaniowej. Nietrafne jest też jej zdaniem rozliczenie w toku postępowania o podział majątku kwoty stanowiącej równowartość tego lokalu, ponieważ został on zbyty w wyniku czynności nieodpłatnej - darowizny na rzecz syna wnioskodawczyni i uczestnika. Z akt sprawy wynika, że kwota odpowiadająca równowartości lokalu mieszkalnego nr […] przy N. […] wynosiła 114.710 zł i rozliczenia tej kwoty dokonał Sąd w postanowieniu. Taką kwotą powinna się, zatem wyrażać prawidłowo określona wartość przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni, jako że taka jest wartość interesu majątkowego skarżącej objętego skargą. Kwota ta nie przekracza ustawowego progu określonego w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie