V CSK 197/15

Sygn. akt V CSK 197/15

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi N. M. i I. M.
‎o wznowienie postępowania w sprawie I Ns 90/05 Sądu Rejonowego

w Strzelcach Opolskich
‎w sprawie z wniosku N. M. i I. M.
‎przy uczestnictwie J. G., H. G., K. P., K. G., M. J., L .W., R. G., L. P. , Skarbu Państwa - Starosty Strzeleckiego i Gminy Strzelce Opolskie
‎o zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu
‎z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II Ca 901/14,

odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od wnioskodawców solidarnie na rzecz J. G. kwotę 1800 ( tysiąc osiemset ) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Opolu oddalił apelacje wnioskodawców i uczestnika J. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich.

W skardze kasacyjnej wnioskodawcy wnosili o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398^-3 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wprawdzie skarżący zarzucają naruszenie prawa materialnego, art. 172 § 2, art. 336 i 140 k.c. ale faktycznie zmierzają do podważenia ustaleń Sądu i  dokonanej oceny dowodów. Wynika to z uzasadnienia skargi kasacyjnej, w  której stwierdza się m.in., że „nie sposób podzielić wadliwego ustalenia Sądu Okręgowego…”, „nie można wywodzić wniosku, iż właściciel darował przedmiot swego władztwa z szeregu faktów ustalonych w niniejszej sprawie”, „nietrafne jest ustalenie poczynione przez Sąd”, „za całkowicie bezzasadne uznać należy przyjęcie przez Sąd (…) faktu (…)”.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398^-6 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.