V CSK 190/14

Sygn. akt V CSK 190/14

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski

w sprawie z powództwa M. M.
‎przeciwko Skarbowi Państwa-Sądowi Rejonowemu w K.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 1.800 ( jeden tysiąc osiemset ) złotych kosztów zastępstwa prawnego; nakazuje wypłacić adw. J. J. z kasy Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 1.800 zł plus stawkę VAT- u tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Podstawą zgłoszonego roszczenia powoda o zadośćuczynienie był zarzut, że został on skazany na karę pobawienia wolności w sprawie VIII K […] wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 kwietnia 2009 r. przez sąd nienależycie obsadzony, a mianowicie przez asesora sądowego, zamiast przez sędziego. Roszczenie to było rozpoznawane przez sąd cywilny na podstawie art. 417 w zw. z art. 24 i art. 448 k.c. i zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2013 r. Apelacja powoda od tego orzeczenia została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 września 2013 r. W skardze kasacyjnej powód zarzucił nieważność postępowania; wskazując jednocześnie na oczywistą jej zasadność z tej przyczyny, że sprawa powinna być rozpoznawana przez sąd karny w trybie odszkodowania za bezpodstawne skazanie.

W ocenie Sądu Najwyższego wskazana przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Zgłoszone roszczenie było rozpoznawane prawidłowo przez sąd cywilny, jako roszczenie o zadośćuczynienia za krzywdę spowodowaną niezgodnym z prawem działaniem władczym funkcjonariusza państwowego. Kompetencja sądu karnego do orzekania o odszkodowaniu za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie, dotyczy tylko zakresu roszczeń uregulowanego w art. 552 k.p.k. i nie obejmuje kategorii żądania, z którym wystąpił powód w niniejszej sprawie. Niezależnie od tego należy przypomnieć, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może uzasadniać zarzut nieważności przed sądem pierwszej instancji. Rozpoznawanie takiego zarzutu wchodzi bowiem w grę tylko w sposób pośredni tj., gdy skarżący zarzuca naruszenie art. 378 § 1 w zw. z art. 386 § 2 k.p.c., a takiego zarzutu w skardze kasacyjnej nie zgłoszono (por. przykładowo postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2008 r., II PK 73/08, czy z dnia 7 czerwca 2013 r., II CSK 720/12 - niepubl.).

W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i obciążyć powoda kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym na rzecz pozwanego (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej dla autora skargi zasądzono zgodnie z § 6 pkt 7 w zw. z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz. U. 2013 r., poz. 461).

[aw]