V CSK 177/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-07-17

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 177/19
Data orzeczenia2019-07-17
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 177/19

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.
przy uczestnictwie I.R.
o ustanowienie służebności przesyłu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2019 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt IV Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, oddala wniosek wnioskodawcy o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz przyznaje adw. K.W. (Kancelaria Adwokacka w K.) od Skarbu Państwa, Sądu Okręgowego w K., kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem pomocy prawnej udzielonej uczestniczce w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu oddalił apelacje uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego […] w K. z dnia 8 lutego 2018 r.

Skargę kasacyjną wniosła uczestniczka I.R., wskazując, że skarga jest oczywiście uzasadniona z powodu naruszenia art. 3052 § 1 k.c., przez co zasądzono na rzecz uczestniczki wynagrodzenia w kwocie niższej, aniżeli uzasadniały to okoliczności sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jakkolwiek wnioskodawca ma rację, podnosząc w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że skarga uczestnika zmierza w istocie do podważenia ustaleń leżących u podstaw orzeczenia, to jednak w ramach podstaw kasacyjnych podniesiono formalnie obrazę art. 3052 § 2 k.c. przez błędną wykładnię w zakresie pojęcia „odpowiednie wynagrodzenie”. Taka metoda zaskarżenia stoi na przeszkodzie odrzuceniu skargi z przyczyny określonej w art. 3983 § 3 k.p.c., co oczywiście nie oznacza, że zasadny jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.

Jako jedyną przyczynę kasacyjną wskazano „oczywistą” zasadność skargi, jednak tę „oczywistości” nie wykazano. Przeciwnie, tezy uzasadniające przyczyny kasacyjne nie znajdują odbicia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w którym przekonująco - w ramach swobody ustaleń i oceny dowodów - wyjaśniono motywy ustalenia wynagrodzenia uwzględniające wszystkie możliwe przesłanki.

Poza tym uzasadnienie przyczyny kasacyjnej w znacznej mierze skierowane  zostało przeciwko ocenie dowodów („daniu” lub „niedaniu wiary”), co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., nie znalazłszy podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w tym przepisie.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)