V CSK 171/20

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-11-25

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 171/20
Data orzeczenia2020-11-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Marta Romańska, SSN Marta Romańska (przewodniczący), SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 171/20

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa A. Sp. z o.o. w W. w likwidacji
przeciwko N. Sp. z o.o. w J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2020 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)
z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. akt I AGa (...),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje adwokat A. W. od Skarbu Państwa-Sądu Apelacyjnego w (...) kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset), powiększoną o podatek od towarów i usług we właściwej stawce, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). W świetle ustalonego orzecznictwa, w celu spełnienia wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.

Powód w niniejszej sprawie wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność, ale ani we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ani w jego uzasadnieniu nie wskazał na przepis, do oczywistego naruszenia którego miało dojść przez wydanie zaskarżonego wyroku. Powód w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zarzucane Sądom meriti uchybienia nazwał niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego regulujących odpowiedzialność odszkodowawczą w relacjach między stronami niniejszego postępowania, ale argumentację sprowadzającą się do powtarzania tej tezy nie sposób jest uznać za dostateczne uzasadnienie przesłanek przedsądu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi reprezentującemu powoda z urzędu w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy orzekł stosownie do § 2, § 4 ust. 1, § 8 pkt 6 i § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz. 18).

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)