Sygn. akt V CSK 168/19

POSTANOWIENIE

Dnia 12 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z urzędu
‎przy uczestnictwie "U." Sp. z o.o. z siedzibą w Z.,
‎Syndyka masy upadłości D. Sp. z o.o. w upadłości w N.
‎o wpis ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążenia nieruchomości,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki "U." Sp. z o.o. z siedzibą
‎w Z.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w J.
‎z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od skarżącej na rzecz Syndyka kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 października 2018 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił apelację uczestnika „U.” spółki z o.o. z siedzibą w Z. od postanowienia Sądu Rejonowego w J. , w sprawie z urzędu, przy udziale „U.” spółki z o.o. z siedzibą w Z., Syndyka masy upadłości D. spółki z o.o. w upadłości w N., o wpis ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości.

Uczestniczka „U.” spółka z o.o. z siedzibą w Z. wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego postanowienia i jego zmianę przez nakazanie wykreślenia wpisu, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że w  sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 519¹ § 1 k.p.c., w sprawach rozpoznawanych w postępowaniu wieczystoksięgowym, będących w świetle systematyki części drugiej kodeksu postępowania cywilnego jedną z kategorii spraw z zakresu prawa rzeczowego, skarga kasacyjna jest dopuszczalna w sytuacji, w której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie co do istoty sprawy oraz postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończące postępowanie w sprawie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że nie stanowią postanowień co do istoty sprawy orzeczenia sądu drugiej instancji wydane w przedmiocie wpisu lub wykreślenia w księdze wieczystej dokonywanych w związku z realizacją zabezpieczenia (w znaczeniu procesowym). Pogląd ten jest uzasadniany tym, że takim wypadku wpis pełni tylko funkcję zabezpieczającą lub tym, że postanowienia w przedmiocie takiego wpisu nie kładą kresu czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych lub nie powodują zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych. Należy uznać, że w razie, gdy wpis do księgi wieczystej, w szczególności w postaci ostrzeżenia, służy wykonaniu lub dopełnieniu zabezpieczenia, postępowanie wieczystoksięgowe nie pełni funkcji samodzielnego postępowania nieprocesowego, lecz stanowi stadium wykonawcze (realizacyjne) postępowania zabezpieczającego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., V CSK 362/17, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12, niepubl.).

Skarga kasacyjna uczestniczki odnosi się do postanowienia wydanego w sprawie o wpis ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości, a zatem orzeczenia które nie dotyczy istoty sprawy w rozumieniu art. 519¹ § 1 k.p.c. Tym samym, podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.

jw

l.n