Sygn. akt V CSK 152/13
POSTANOWIENIE
Dnia 19 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa M. S.
przeciwko Gminie Ś.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt V ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę
3617 ( trzy tysiące sześćset siedemnaście) zł tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana Gmina wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r., w którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego z dnia 28 czerwca 2012 r. i zasądzono na rzecz powoda kwotę 200.000 zł, stanowiącą równowartość złożonego wadium w postępowaniu przetargowym.
W skardze wskazano na naruszenie art. 24 ust. 3 i ust. 4 w zw. z art. 46 ust. 4a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r., nr 113, poz. 759 ze zm.). Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji strony pozwanej w całości, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.
Motywując przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wskazywała na to, że skarga jest oczywiście uzasadniona, a Sąd drugiej instancji „wbrew zebranym w sprawie dowodom mijając się z prawdą i formułując twierdzenia nie mające oparcia w treści art. 26 ust. 3 i 4 u.z.p. (…) bezpodstawnie uznał, że nie zaszły przesłanki do zatrzymania wadium w art. 46 ust. 4a u.z.p.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść złożonej skargi kasacyjnej i zawartą w niej motywację prawną wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jeżeli Sąd Apelacyjny dokonał ustaleń wskazanych m.in. na s. 12 uzasadnienia zaskarżonego wyroku (w zakresie dotyczącym wykonania przez powoda obowiązków informacyjnych wskazanych w wezwaniach Gminy), to nie sposób twierdzić, że istniały podstawy do zastosowania rygoru w postaci zachowania wadium.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 13 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
aw
jw