V CSK 143/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-10-17

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 143/14
Data orzeczenia2014-10-17
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Irena Gromska-Szuster, SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący), SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 143/14

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z wniosku J. M.
przy uczestnictwie T. […] S.A. w K.
o ustanowienie służebności przesyłu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu pierwszej instancji oddalającego wniosek o ustanowienie opisanej szczegółowo służebności przesyłu. Sądy obu instancji ustaliły bowiem, że uczestnik postępowania nabył przez zasiedzenie służebność gruntową odpowiadającą określonej we wniosku służebności przesyłu.

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które sformułowała w postaci sześciu pytań dotyczących kwestii związanych z charakterem, treścią oraz możliwością ustanowienia służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu jak również warunków dopuszczalności rozpoznania zarzutu zasiedzenia takiej służebności oraz dopuszczalności jej zasiedzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznawana sprawa jest jedna z wielu spraw o ustanowienie służebności przesyłu, w których skargi kasacyjne oraz zawarte w nich wnioski o przyjęcie skargi   do rozpoznania i ich uzasadnienie mają identyczną treść i były już przedmiotem oceny Sądu Najwyższego (między innymi sprawy V SCK 465/13, V  CSK 615/13, V CSK 117/14 i V CSK 141/14), który, odmawiając przyjęcia skarg  kasacyjnych do  rozpoznania, szczegółowo uzasadnił przyczyny odmowy wskazując w szczególności, że zagadnienia prawne przedstawione w pytaniach 1, 4, 5 i 6 zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy między innymi w postanowieniach z dnia 30 października 2013 r. V CSK 497/12, z dnia 14 czerwca 2013 r. V CSK 321/12, z dnia 16 stycznia 2013 r. II CSK 289/12, z dnia 29 kwietnia 2014 r. V CSK 456/13, z dnia 27 listopada 2013 r. V CSK 525/12, z dnia 23 października 2013 r. IV CSK 30/13, z dnia 26 czerwca 2013 r. II CSK 626/12 (wszystkie nie publ.) oraz w uchwałach z dnia 22 maja 2013 r. III CZP 18/13, OSNC 2013/12/139 i z dnia 7 października 2008 r. III CZP 98/09 (nie publ.), a także w wyroku z dnia 12 grudnia 2008 r. II CSK 389/08 (nie publ.).

Natomiast zagadnienia ujęte w punktach 2 i 3 wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały powiązane z jakimikolwiek przepisami prawa, a twierdzenie o istnieniu tych zagadnień nie zostało poparte stosowną argumentacją prawną wskazującą na występowanie na ich tle kontrowersji i rozbieżnych ocen prawnych, co w świetle jednolitego stanowiska Sądu Najwyższego jest niezbędne do wykazania istnienia przesłanki przedsądu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 stycznia 2005 r. I CZ 183/04 i z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07 (nie publ.).

Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)