V CSK 116/16

Sygn. akt V CSK 116/16

POSTANOWIENIE

Dnia 31 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa A. D.
‎przeciwko P. J. i M.M. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa 274/15,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego

w Katowicach na rzecz radcy prawnego A. K. kwotę

1170 zł (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt) powiększoną

o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu

kasacyjnym;

nie obciąża powódki kosztami postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację powódki A. D. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach,
‎w sprawie przeciwko P. J. i M. M., o ochronę dóbr osobistych i zapłatę.

Powódka wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego wyroku i jego zmianę przez uwzględnienie powództwa, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi
‎II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych.

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku
‎o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
‎w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
‎i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą
‎Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
‎do rozpoznania (art.398⁹ § 2 k.p.c.).

aj