Sąd Najwyższy

V CSK 11/13

postanowienie SN z dnia 2013-10-10

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 11/13
Data orzeczenia2013-10-10
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 11/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa W. G.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w W., Zakładowi Karnemu w X. i Zakładowi Karnemu w K.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2013 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego;

3. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie

kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołano się na jej oczywistą zasadność, która ma wynikać z niewłaściwej, w ocenie skarżącego, wykładni art. 448 k.c. przez Sąd Apelacyjny, polegającej na przyjęciu, że sąd może, a nie musi zasądzić zadośćuczynienie. Stwierdzić trzeba, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a zakwestionowane stanowisko Sądu Apelacyjnego nie tylko nie jest oczywiście wadliwe, lecz jest przeciwnie - jest całkowicie prawidłowe. Natomiast orzeczenie Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego zostało niewłaściwie przez niego zinterpretowane.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę trafnie zwrócono uwagę na potrzebę oddalenia wniosku pełnomocnika powoda o przyznanie mu wynagrodzenia od Skarbu Państwa za udzielenie powodowi nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, powołując się na oddalenie podobnego wniosku w sprawie III CSK 136/12, w której zostało wydane przez Sąd Najwyższy postanowienie dnia 7 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik z urzędu, wnosząc oczywiście bezzasadną skargę kasacyjną w takiej sprawie, jak niniejsza, niepotrzebnie naraża swojego klienta na zasądzenie od  niego kosztów postępowania. Zamiast składać skargę kasacyjną, powinien skorzystać z kompetencji do złożenia odmowy sporządzenia takiej skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu świadczył wprawdzie pomoc prawną,  jednakże - jak wskazano w odpowiedzi na skargę kasacyjną - uzyskał już znaczne wynagrodzenie, które uczciwie rekompensuje jego trud. Biorąc te okoliczności pod   rozwagę, Sąd Najwyższy nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie