Sąd Najwyższy

V CNP 71/15

postanowienie SN z dnia 2016-04-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 71/15
Data orzeczenia2016-04-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 71/15

POSTANOWIENIE

Dnia 7 kwietnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi B. K.
‎
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I ACa [...],
‎
w sprawie z powództwa B. K.
‎
przeciwko A. z o.o. w W.
‎
o wydanie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2016 r.,

1. odrzuca skargę;

2. zasądza od skarżącego (powoda) na rzecz pozwanej kwotę

2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów

postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie wynajmujący złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Twierdził, że wadliwie Sądy meriti uznały, iż art. 6851 k.c. jest ius dispositivum, którego działanie można wyłączyć w umowie, gdy tymczasem jest to ius cogens. Można zgodzić się ze skarżącym, że dyspozytywny/kogentywny charakter art. 6851 k.c. budzi w literaturze wątpliwości, choć przeważa w piśmiennictwie stanowisko zajęte przez Sądy w tej sprawie. Wątpliwość ta co najwyżej mogłaby uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w toku postępowania kasacyjnego. Natomiast niewątpliwie nie można uznać, aby zaskarżony wyrok był niezgodny z prawem, Sąd II instancji przyjął bowiem jedną z dopuszczalnych dróg interpretacji art. 6851 k.c., zatem nie naruszył reguł sztuki prawniczej. Nie ma to jednak znaczenia na tle tej sprawy, bo, jak wywiedziono w odpowiedzi na skargę, skarżący nie skorzystał z przysługującej mu w tej sprawie skargi kasacyjnej. Od dnia 3 maja 2012 r. skarga jest bowiem dopuszczalna w sprawach o wartości przedmiotu sporu od 50 000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.) – tutaj 72 841 zł. Zaskarżony wyrok został wydany po tym dniu (dnia  4  października 2013 r.), a więc skarga kasacyjna przysługiwała.

W konsekwencji na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga podlega odrzuceniu.

db

Zapytaj AI o to orzeczenie