Sąd Najwyższy

V CNP 69/15

postanowienie SN z dnia 2016-04-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 69/15
Data orzeczenia2016-04-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 69/15

POSTANOWIENIE

Dnia 7 kwietnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi D. C.
‎
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w J.

z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II Ca […],
‎
w sprawie z powództwa D. C.
‎
przeciwko Gminie J.
‎
o ustalenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2016 r.,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu II instancji, argumentując, że nie jest  dopuszczalne wygaśnięcie ograniczonego prawa rzeczowego wskutek wypowiedzenia umowy o jego ustanowienie. W ocenie skarżącego tak jak prawo zawiera zamknięty katalog (numerus clausus) ograniczonych praw rzeczowych, tak też jest zamknięty katalog uregulowanych przyczyn wygaśnięcia takiego prawa, nie ma zaś wśród nich możliwości wypowiedzenia umowy ustanowienia takiego prawa przez właściciela - jest tylko możliwość zrzeczenia się go przez użytkownika. Co więcej, gdyby dopuścić, jak w tej sprawie, w zasadzie możliwość swobodnego wypowiadania ustanowienia prawa ograniczonego rzeczowego, to jego ochrona prawna byłaby słabsza do analogicznych praw obligacyjnych, bo, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, najem i dzierżawę na czas oznaczony można wypowiedzieć tylko z przyczyn w umowie przewidzianych. Wykładnię dokonaną przez Sąd II instancji należy uznać za dopuszczalną - Sąd przyjął jedno z możliwych rozwiązań i je uzasadnił. Nie można zatem zaskarżonego wyroku uznać za niezgodny z prawem, a co najwyżej za umożliwiający prezentację odmiennego poglądu. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do przyjęcia skargi do rozpoznania, jest ona bowiem oczywiście nieuzasadniona (art. 4249 k.p.c.).

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie