Sąd Najwyższy

V CNP 64/13

postanowienie SN z dnia 2014-06-06

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 64/13
Data orzeczenia2014-06-06
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 64/13

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie ze skargi L. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. akt II Ca […]

w sprawie z powództwa L. S.
‎
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] w O.
‎
z udziałem interwenienta ubocznego […] Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w Ł.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 czerwca 2014 r.,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania i nie obciąża skarżącej kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

Zarówno w piśmiennictwie, jak orzecznictwie (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CNP 27/08), przyjmuje się, że niezgodność prawomocnego wyroku z prawem uzasadniająca odpowiedzialność odszkodowawczą ma charakter kwalifikowany i zachodzi tylko wtedy, gdy wyrok został wydany na skutek rażąco błędnej wykładni prawa lub rażąco niewłaściwego zastosowania prawa, tj. uchybień odnoszących się do regulacji prawnych istotnych i nieuzasadniających odmiennych ocen. W szczególności nie stanowi takiego uchybienia opowiedzenie się przez sąd za jedną z możliwych interpretacji przepisów prawa. Przeciwny pogląd zagrażałby takim wartościom, jak: stabilność obrotu prawnego, swoboda sądu w ocenie materiału dowodowego i stosowaniu prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).

Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy wynika, że nie może być uwzględniona.

L. S. zarzuca kwestionowanemu w skardze prawomocnemu wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 5 lutego 2013 r. - oddalającemu jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 czerwca 2012 r. i zmieniającemu ten wyrok na skutek apelacji strony przeciwnej przez zmniejszenie zasądzonej od Spółdzielni […] w O. na rzecz L. S. kwoty z 43 847,67 zł do 25 280,67 zł, a ponadto rozstrzygającemu o kosztach postępowania - niezgodność:

- z art. 471 w związku z art. 361 § 2 k.c.,

- z art. 410 § 2 i art. 411 k.c.,

- z art. 109 k.p.c.,

- z art. 227 w związku z art. 328 § 2 i art. 316 § 1 k.p.c.,

- z art. 227 w związku z art. 328 § 2 k.p.c.

- art. 325 i 328 § 2 k.p.c.

Twierdzenia skarżącej o naruszeniu tych przepisów przez Sąd Okręgowy nie zawierają argumentów, które pozwalałyby - wstępnie oceniając - zasadnie wnioskować, iż zaskarżony przez nią wyrok jest dotknięty kwalifikowaną sprzecznością z prawem w przedstawionym wyżej znaczeniu.

W konsekwencji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, a o kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi rozstrzygnął zgodnie z art. 102 i 107 w związku z art. 108 § 1, art. 39821 i 42412 k.p.c.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie