Sąd Najwyższy

V CNP 61/12

postanowienie z dnia 2013-05-24

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 1 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, ponieważ nie spełniała ustawowych wymogów formalnych. Kluczowe było niewskazanie konkretnego przepisu prawa, z którym wyrok miał być niezgodny, oraz niewykazanie, że nie było możliwe wzruszenie orzeczenia innymi środkami prawnymi. Orzeczenie pokazuje, że przy tej skardze SN rygorystycznie ocenia kompletność i samodzielność argumentacji.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 61/12
Data orzeczenia2013-05-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieZbigniew Kwaśniewski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 61/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi S. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie z powództwa S. C. przeciwko R.P. o przywrócenie do stanu poprzedniego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2013 r., 1) odrzuca skargę; 2) zasądza od skarżącej S. C. na rzecz przeciwnika skargi R. P. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania wszczętego wniesieniem skargi. Uzasadnienie 2 Wniesiona przez powódkę skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 2 marca 2011 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżąca nie wskazała przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, czego wymaga art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać odwołania się jedynie do podstaw skargi i ich uzasadnienia, bo wymagania wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele. Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżąca na s. 8 skargi ograniczyła się, tylko do stwierdzenia, że nie zachodzą ustawowe podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowała, a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie