Sąd Najwyższy

V CNP 31/13

postanowienie SN z dnia 2013-12-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 31/13
Data orzeczenia2013-12-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 31/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie ze skargi S. P.
‎
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 czerwca 2012 r., sygn. akt II Ca […]
‎
w sprawie z powództwa S. P.
‎
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń […] w W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2013 r.,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 11 czerwca 2012 r. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 czerwca 2011 r. i oddalił żądanie powoda S. P. zasądzenia bliżej określonego odszkodowania z  umowy ubezpieczenia.

Powód wniósł skargę na podstawie art. 4241 §1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postępowanie przewidziane w art. 4241 i nast. k.p.c. ma za zadanie zbadanie legalności jurysdykcyjnej działalności sądów powszechnych i umożliwia stronie realizację przewidzianego w art. 4171 § 2 k.c. obowiązku uzyskania we właściwym postępowaniu stwierdzenia niezgodności prawomocnego orzeczenia z  prawem. Przedmiotem badania w tym postępowaniu jest niezgodność z prawem prawomocnych orzeczeń rozstrzygających sprawy ostatecznie i merytorycznie, przy czym ocena, czy orzeczenie może być uznane za bezprawne dokonywana jest przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym za orzeczenie niezgodne z prawem, w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., uważać należy orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i  niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Podstawą skargi nie mogą być przy tym zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 4244 zd. drugie k.p.c.), także wtedy, kiedy ujęte zostały w formie nawiązującej do innych przepisów postępowania.

Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że w świetle powyższych zasad skarga powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 czerwca 2012 r. jest oczywiście bezzasadna. Niepodobna bowiem przyjąć na gruncie ustaleń faktycznych tego wyroku, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c. Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

es

Zapytaj AI o to orzeczenie