Sąd Najwyższy

V CNP 16/18

postanowienie SN z dnia 2018-10-18

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 16/18
Data orzeczenia2018-10-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Krzysztof Strzelczyk, SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący), SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 16/18

POSTANOWIENIE

Dnia 18 października 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie ze skargi J. S.
‎
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w K. z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Ca […]
‎
w sprawie z powództwa J. S.
‎
przeciwko Gminie S.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2018 r.,

1) odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania,

2) zasądza od J. S. na rzecz Gminy S. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi, która jest oczywiście bezzasadna. Ocena, czy skarga jest oczywiście bezzasadna musi być powiązana z pojęciem niezgodności orzeczenia z prawem. Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. (por. postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05, OSNP nr 21-22/2006, poz. 323, wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05, OSNP nr 23-24/2006, poz. 351).

Skarga wniesiona przez powoda jest oczywiście bezzasadna. Skarżący dopatruje się niezgodności prawomocnego orzeczenia w przyjęciu przez Sąd Okręgowy w K., że powód nie był legitymowany do wniesienia powództwa, jako współwłaściciel nieruchomości, przeciwko gminie za szkodę wyrządzoną niedostarczeniem lokalu socjalnego. Tymczasem, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, był to tylko jeden z powodów oddalenia powództwa. Jak wynika z uzasadnienia Sąd Okręgowy uznał także, że działanie (zaniechanie) pozwanej gminy nie było bezprawne w rozumieniu art. 471 k.c. wobec zbyt krótkiego czasu, jaki upłynął od wezwania pozwanej do dostarczenia lokalu socjalnego do wniesienia pozwu. Zdaniem Sądu Okręgowego ocena bezprawności po stronie gminy winna uwzględniać czas konieczny na znalezienie i przygotowanie dla osób uprawnionych odpowiedniego lokalu socjalnego. Wobec tego, że skarżący jako podstawę skargi wskazał tylko sprzeczność z art. 209 k.c. nie odnosząc się do pozostałych przyczyn oddalenia jego powództwa należy przyjąć, że skarga była oczywiście bezzasadna.

Z podanych względów, na podstawie art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie