Sąd Najwyższy

V CNP 12/05

postanowienie z dnia 2005-10-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 12/05
Data orzeczenia2005-10-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieHenryk Pietrzkowski (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 10. Na liście 3 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • I CNP 108/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2023-12-04
    „Omawiana przesłanka wymaga zarówno wykazania, że w momencie wniesienia skargi wzruszenie orzeczenia nie jest możliwe, a także, iż nie było to możliwe wcześniej (zob. postanowienia SN: z 23 marca 2018 r., II CNP 58/17; z 7 listopada 2008 r., I CNP 79/08; z 18 lipca 2007 r., II CNP 100/07; z 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06; z 28 października 2005 r., V CNP 24/05; z 7 października 2005 r., V CNP 12/05).”
  • I CNP 13/21Sąd Najwyższy · postanowienie · 2021-05-20
    „… dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt II CNP 100/07, nie publ., z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I CNP 12/06, z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt V CNP 24/05, z dnia 7 października 2005 r., sygn. akt V CNP 12/05, www.sn.pl).”
  • II CNP 207/07Sąd Najwyższy · postanowienie · 2008-01-10
    „… nie można uznać za zadośćuczynienie wyrażonemu w nim wymaganiu (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17; postanowienie SN z dnia 7 października 2005 r., V CNP 12/05, niepublikowane; postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140; postanowienie SN z dnia 23 sierpnia 2007 r., IV CNP 109/07, niepublikowane).”

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 12/05 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie ze skargi A. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 lipca 2004 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie z powództwa A. F. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń "U.(…)" Spółce Akcyjnej w Ł. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2005 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wniesiona przez powoda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 lipca 2004 r. podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn: Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „w y k a z a n i e , że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych n i e b y ł o i n i e j e s t możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe. 2 Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku skargi z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią tego przepisu – nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, ale także wykazanie, że nie jest możliwe. Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle przepisów art. 399 - 4161 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie jest możliwe. Skarga powodów nie spełnia warunku przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ogranicza się tylko do stwierdzenia o nieprzysługiwaniu kasacji ani skargi o wznowienie postępowania od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13 lipca 2004 r. Stwierdzenie takie nie wypełnia wspomnianego warunku skargi. Skarżący nie wskazał ponadto przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Skarga nie spełnia zatem także wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie sanuje tego braku okoliczność, że przepisy prawa powołane zostały w podstawach, na których skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.), skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie