Sygn. akt KSP 7/13
POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jarosław Matras
SSN Józef Szewczyk
w sprawie skargi J. J.
na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […]
w sprawie o sygn. akt II AKa […],
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 9 października 2013 r.,
p o s t a n o w i ł:
1. zwolnić wnioskodawcę z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi;
2. skargę oddalić.
UZASADNIENIE
Skarga nie jest zasadna.
Od momentu wpłynięcia wniosku o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia do jego wysłania minął niespełna miesiąc, a zatem choć okres ten przekraczał 14-dniowy termin na sporządzenie uzasadnienia (brak jest informacji o tym, kiedy sędzia sprawozdawca sporządził uzasadnienie), to uwzględniając jeszcze potrzebę dokonania czynności administracyjno-technicznych związanych z wpłynięciem wniosku o uzasadnienie i jego przekazania sędziemu-sprawozdawcy oraz konieczność zebrania podpisów pod uzasadnieniem, a następnie czynności związane z wysłaniem uzasadnienia, nie sposób doszukać się w postępowaniu Sądu Apelacyjnego zwłoki, która uzasadniałaby stwierdzenie przewlekłości postępowania. Ponadto w orzecznictwie trafnie zaakcentowano, że „o przewlekłości postępowania decyduje czas trwania całości postępowania, a nie terminowość podejmowania przez sąd poszczególnych czynności, w szczególności jeżeli nie wpływają one na wydłużenie postępowania” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2010 r., III SPP 22/10, LEX nr 694241).
Inaczej mówiąc, sama w sobie okoliczność, że sporządzenie uzasadnienia orzeczenia nastąpiło z przekroczeniem terminu zawitego (tu zresztą nieznacznym) nie oznacza jeszcze, że całościowo rzecz oceniając postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w […] w tej sprawie toczyło się przewlekle.
Zauważyć też należy, że w dacie złożenia skargi (8 lipca 2013 r.) wnioskodawcy awizowano już (o czym zapewne on nie wiedział) przesyłkę zawierającą odpis wyroku z dnia 28 maja 2013 r. wraz z uzasadnieniem.
W tych warunkach skargę należało oddalić, po uznaniu za uzasadnione zwolnienie wnioskodawcy od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi.
aw