Stowarzyszenie "P. " wniosło skargę na wskazaną w sentencji decyzję SKO w Pile w przedmiocie czasowego odebrania zwierzęcia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z [...] lipca 2022 r., stronę skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi, złożenie zaświadczenia o wpisie do rejestru stowarzyszeń i listy członków stowarzyszenia, podpisania skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia lub złożenia pełnomocnictwa od wszystkich członków stowarzyszenia i złożenia regulaminu stowarzyszenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej [...] lipca 2022 r. (k. 15 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem [...] sierpnia 2022 r. Braków formalnych skargi nie uzupełniono do dnia wydania niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13 (uchwała dostępna w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Ponadto jak stanowi art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego (por. wyroki NSA: z 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05 i z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91; postanowienia NSA: z 17 października 2007 r., I FSK 902/07 i z 12 września 2007 r., II OSK 1152/07 oraz uchwała SN z 30 marca 2006 r., III CZP 14/06).
Na mocy art. 25 § 2 p.p.s.a. stowarzyszeniom zwykłym (jakim jest strona skarżąca w niniejszej sprawie) przysługuje zdolność sądowa do występowania jako strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Instytucja stowarzyszenia zwykłego uregulowana została w ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261; w skrócie "p.s."). Stosownie do treści art. 40 ust. 1 tej ustawy stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej. W myśl ust. 2 powołanego powyżej artykułu osoby w liczbie co najmniej trzech, zamierzające założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określający w szczególności nazwę stowarzyszenia zwykłego, cel lub cele, teren i środki działania, siedzibę, przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd, zasady dokonywania zmian regulaminu działalności, sposób nabycia i utraty członkostwa, a także sposób rozwiązania stowarzyszenia zwykłego.
Ponadto jak stanowi art. 41a ust. 1 p.s. stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd. Jednakże w myśl ust. 2 ww. artykułu podejmowanie przez przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga uprzedniej zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenia przez nich pełnomocnictwa do dokonania tych czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Stowarzyszeniu zwykłemu przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, jednak legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia. Oznacza to, że przedstawiciel wskazany
w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej". Ponadto NSA podkreślił, że: "Właściwym dokumentem, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez stowarzyszenie zwykłe, jest dokument podpisany przez wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego. Źródłem takiego upoważnienia nie można natomiast uznać regulaminu, jako dokumentu statuującego tylko powstanie stowarzyszenia zwykłego" (por. wyrok z 12 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1157/17 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl;
w skrócie "CBOSA").
Strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w wysokości 200 zł (pkt 2 sentencji postanowienia), Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.