IV SA/Po 387/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Roman Sukhyi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2020 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. P. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2019 roku, S. W. zwrócił się do Urzędu Gminy T. P. z pytaniem, czy były wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla gruntów III klasy bonitacji w latach 2006 – 2013, a jeśli tak to wniósł o wydanie kopii takich decyzji. Wnioskodawca wskazał, że informacja jest mu potrzebna do postępowań sądowych.

Pismem z dnia [...] grudnia 2019 roku zawiadomiono Wnioskodawcę, że żądane przez niego informacje, ze względu na obszerny zakres stanowią informację przetworzoną i zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. wezwano go do wykazania, że uzyskanie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pod wezwaniem podpisał się Sekretarz Gminy T. P. O. C..

W odpowiedzi na wezwanie, wnioskodawca pismem - data wpływu [...] grudnia 2019 roku wskazał, że dane są mu potrzebne do postępowań sądowych przeciwko Gminie i Wójtowi Gminy T. P., co stanowi istotny cel publiczny.

W dniu [...] grudnia 2019 r. do akt sprawy wpłynęło pismo S. W. adresowane imiennie do O. C., w którym Skarżący wskazał, że "ostrzega (O. C. – uw. Sądu), że jeżeli napisze on nieprawdę w sprawie, o którą Skarżący prosi, to wówczas odpowie ona karnie. Skarżący wskazał, że "Pan C. (Wójt Gminy – uw. Sądu) i jego wspólnicy zostaną usunięci z Urzędu, wtedy NOWA PANI WÓJT ujawni że decyzje na III klasę bonitacji w latach 2008-2013 na wydanie warunków zabudowy za korzyści finansowe były wydawane". Skarżący wskazał też, że "Pana nieprawdę zgłoszę do Prokuratury".

Kolejnym pismem z [...] grudnia 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że uzyskanie informacji będzie mogło stanowić dla zainteresowanych podstawę do wszczęcia postępowań o stwierdzenie nieważności tych decyzji. Wnioskodawca wskazał nadto, że uzyskane informacje pozwolą ustalić właściwe wytyczne wydawania decyzji o warunkach zabudowy nieobjętych dla gruntów III klasy bonitacji na terenie Gminy T. ..

Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Wójt Gminy T. P. odmówił udzielenia S. W. wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, a Wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego. Organ I Instancji wskazał, że wnioskodawca w samym tylko roku 2019 złożył ponad [...] pism, stanowiących wnioski o udzielenie informacji, "ostrzeżeń" kierowanych imiennie do Urzędu Gminy T. P., co według organu świadczy o tym, że celem postępowania wnioskodawcy nie jest interes publiczny a chęć wywołania dolegliwości u adresata.

Wnioskodawca zaskarżył decyzję organu I instancji w przepisanym terminie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. P. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Wskazano, że pomimo szerokiego zakresu pojęcia informacji publicznej, zastosowanie przepisów określających zasady jej udostępniania, jest ograniczone przepisami u.d.i.p. (art. 1 ust. 2 i art. 5 u.d.i.p.). Uprawnienie obywateli ograniczone jest m.in. przez art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. ze względu na obowiązki organów administracji publicznej. Podkreślono, że statuując obowiązek do udostępniania informacji publicznych ustawodawca nie dążył do utrudnienia funkcjonowania jednostek wykonujących zadania publiczne, lecz kierował się zapewnieniem każdemu obywatelowi możliwości realizowania jego konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej. Uznanie informacji za informację przetworzoną nie pozbawia wnioskodawcy tego prawa. Jednak konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego (wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 lutego 2016 r., I OSK 833/15).

Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Kolegium stwierdziło, że wnioskodawca żąda udostępnienia informacji publicznej dotyczącej decyzji za okres 5 lat. Przygotowanie wskazanych we wniosku informacji wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników Urzędu Gminy, albowiem są one gromadzone w różnych zbiorach i rejestrach. Przejrzenie licznych dokumentów i wysegregowanie żądanych danych oraz sporządzenie odpowiednich wykazów zgodnie z żądaniem Wnioskodawcy stanowi pracochłonną czynność spoza zakresu obowiązków pracowników Urzędy Gminy. Wyjaśniono, że przygotowanie żądanych przez Wnioskodawcę informacji wymaga podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe oraz finansowe oraz wiąże się z dezorganizacją pracy Urzędu, dlatego wezwano S. W. do wykazania, że udostępnienie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podkreślono, że pojęcie "interesu publicznego" nie jest zdefiniowane i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa(wyrok NSA w Warszawie z dnia 5 stycznia 2016 r., i OSK 2716/14).

W dalszej kolejności Kolegium wskazało, że wobec tego, że wskazane we wniosku informacje stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., przesłanką ich udostępnienia było wykazanie przez Wnioskodawcę, że ich pozyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przedstawiona przez Wnioskodawcę argumentacja nie wskazuje, w ocenie Kolegium, że udostępnienie żądanych informacji ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

Więcej sam wnioskodawca wskazuje, że informacje są potrzebne z uwagi na toczące się - jego - postępowania przeciwko gminie, tymczasem, w ślad za powołanym przez organ I instancji orzeczeniem WSA w Poznaniu z 22 marca 2018 roku taki cel wnioskodawcy nie może być realizowany przez zapisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dalej wnioskodawca wskazał, że weryfikacja tych decyzji pozwoli zainteresowanym adresatom decyzji zainicjować postępowania wzruszające przedmiotowe decyzje. Tymczasem informacja ma być przekazana Wnioskodawcy a ten nie posiada legitymacji do wszczęcia postępowań administracyjnych dotyczących innych osób. Znaczenie w ocenie Kolegium ma również fakt, że odwołujący systematycznie zarzuca organ I instancji licznymi (liczonymi łącznie w tysiącach) pismami nakierowanymi wyłącznie na zdezorganizowanie pracy urzędu. Takie działanie wnioskodawcy, które co prawda jest działaniem uprawnionego stanowi jednak nadużycie prawa, dlatego też należało złożony wniosek załatwić odmownie.

W przewidzianym prawem terminie skargę do sądu administracyjnego wywiódł S. W.. Złożonej skargi nie uzasadniono.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. zgłosił się pełnomocnik zawodowy S. W. podnosząc zarzuty naruszenia art. 7, art. 8 § 1, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wskazano, że błędnie ustalono, że Skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie wnioskowanej informacji publicznej.

Na rozprawie przed sądem administracyjnym stawił się Skarżący wraz z pełnomocnikiem, który podkreślił, że akcentowana w odpowiedzi na skargę okoliczność składania licznych pism do organu I instancji nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Skarżący osobiście również podkreślił, że organ administracji celowo zataja przed nim niektóre informacje, co utrudnia mu prowadzenie sporów sądowych z Gminą o odszkodowanie, których ma około [...] spraw. Zdaniem skarżącego, pozyskanie żądanych informacji pozwoliłoby mu wykazać przez Sądem zasadności tych roszczeń odszkodowawczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy należy podnieść, że Sąd dostrzega, że złożona skarga jest bardzo uboga w swej treści i nie zawiera – literalnie wyrażonych – wszystkich elementów, o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.). Tym niemniej, Sąd zauważa, że ocena takiej skargi winna nastąpić z uwzględnieniem również pozostałych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 134 p.p.s.a. Sąd mając na uwadze unormowania tej ostatniej regulacji dokonał oceny złożonej w niniejszej sprawie skargi i doszedł do wniosku, że skoro S. W. zdecydował się zakwestionować postanowienie o wskazanym numerze, to mając na uwadze istotę samej skargi należy przyjąć, że kwestionuje on w istocie podstawę prawną jej wydania i zwraca się o jej uchylenie (żadne inne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy tej oceny Sądu nie podważają). Dokonując zatem oceny dopuszczalności złożonej w niniejszej sprawie skargi Sąd wziął pod uwagę, że w istocie strona Skarżąca sporządzając skargę zarzuciła organom naruszenie prawa i uczyniła to na miarę swoich możliwości. Sądy administracyjne kontrolują legalność działalności administracji publicznej, przy czym, co trzeba zaznaczyć, czynią to w ramach sprawowanego wymiaru sprawiedliwości (art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych), a nie związany zarzutami skargi Sąd I instancji, zobowiązany jest do dokonania kontroli zaskarżonego aktu – niezależnie – od zarzutów i wniosków skargi. Finalnie należy również zauważyć, że uzupełnienie złożonej skargi stanowi pismo pełnomocnika Skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r.

Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330, dalej jako "u.d.i.p.").

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy T. P. jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu, a także, iż żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, w rozumieniu u.d.i.p.

Istota sporu sprowadza się do oceny wykazania przez S. W. szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie informacji przetworzonej o tym czy w Gminie T. P. były wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla gruntów III klasy bonitacji w latach 2008-2013 i udostępnienie kopii tych decyzji.

Zgodnie art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na pojęcie informacji przetworzonej składają się dwa elementy. Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (wyrok WSA w Warszawie z 23 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 978/09; podobnie wyroki NSA: z 30 października 2008 r., sygn. akt I OSK 951/08, z 27 czerwca 2013 r. sygn. akt I OSK 529/13, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), a więc przetworzenie informacji wymaga dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (wyrok NSA z 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (wyrok NSA z 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością.

Dokonując oceny wniosku S. W. z dnia [...] grudnia 2019 r. należy wskazać, że zażądał on informacji o tym czy w Gminie T. P. były wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla gruntów III klasy bonitacji w latach 2008-2013, a także wydania kopii tych decyzji. Organ wskazał, że w latach 2008-2013 Wójt Gminy T. P. wydał w sumie 1876 decyzji o warunkach zabudowy. Wyjaśniono, że wobec braku jakichkolwiek zestawień czy pomocy ewidencyjnych udzielenie informacji co do tego czy Wójt Gminy T. P. wydał decyzje o warunkach zabudowy dla gruntów III klasy bonitacji wymagałoby dokonania kwerendy archiwalnej tych spraw, a także drobiazgowej ich analizy.

Z akt sprawy wynika zatem, że realizacja wniosku Skarżącego wymagałaby podjęcia przez organ dodatkowych czasochłonnych czynności oraz zaangażowania środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania Urzędu Gminy T. P. oraz wywarłoby negatywny wpływ na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na organ. Prawidłowo zatem ustaliwszy, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną Wójt Gminy T. P. wezwał Skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skarżący udzielając odpowiedzi na to wezwanie wskazał: "dane o które proszę - są mi potrzebne - do Sądu w sprawach przeciwko Gminie T. P. i to stanowi istotny cel publiczny – rozprawa przeciwko Wójtowi Gminy T. P.". Zauważyć trzeba, że również na rozprawie przed sądem administracyjnym Skarżący wskazywał, że "organ administracji celowo zataja przed nim niektóre informacje, co - utrudnia mu - prowadzenie sporów sądowych z Gminą o odszkodowanie, których ma około [...] spraw. Zdaniem Skarżącego, pozyskanie żądanych informacji - pozwoliłoby mu - wykazać przez Sądem zasadności tych roszczeń odszkodowawczych".

Podkreślić trzeba, że konieczność wykazania szczególnego interesu publicznego w dostępie do informacji przetworzonej była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. I OSK 2306/19, a Sąd w składzie sprawę niniejszą rozpoznającym argumentację zawartą w tym wyroku w pełni podziela i przyjmuje za swoją. Należy zatem wskazać, że celem konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej nie jest pomoc w rozstrzyganiu indywidualnych (prywatnych) spraw podmiotów wnioskujących o informacje publiczne, szczególnie wnioskujących o informacje w bardzo szerokim zakresie, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Prawodawca w ustawie o dostępie do informacji publicznej, uchwalonej zgodnie z art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, zdecydował się na ustanowienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej. Jednym z nich jest regulacja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która warunkuje dostęp do informacji przetworzonej od wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 18 grudnia 2018 r. sygn. akt SK 27/14 (OTK-A 2019/5) uznał, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - w zakresie, w jakim uzależnia uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego - za zgodny z art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Zasadniczo kompetencje organów administracji publicznej pozostają w nierozerwalnym związku z prawami obywateli do szybkiego i sprawnego załatwiania spraw. Niemożliwość sprawnego i szybkiego realizowania tych kompetencji, w związku z koniecznością zaangażowania sił i środków w celu przygotowania informacji przetworzonej, również powinna być brana pod uwagę podczas oceny ustawowej przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" jako przesłanki ograniczającej dostęp do informacji publicznej przetworzonej. Art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. musi być rozumiany jako instrument ochrony ustawowej praw i interesów prawnych podmiotów, których sprawy rozstrzygane są w ramach podstawowych kompetencji i zadań organów". Wobec tego "zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienie z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Nie chodzi przy tym o jakieś indywidualne cechy określonego podmiotu, zwłaszcza takie, na które nie ma on żadnego wpływu, lecz chodzi o możliwość efektywnego zaangażowania się przez ten podmiot w wykorzystanie dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga".

Ustawodawca, ograniczając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności. Przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej. Ponadto jedną z przesłanek uzasadniających ograniczenie prawa do informacji publicznej jest konieczność ochrony porządku publicznego (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W pojęciu tym mieści się m.in. postulat zapewnienia organom władzy publicznej prawidłowego funkcjonowania w celu wykonywania ich kompetencji. Realizacja prawa dostępu do informacji publicznej nie może bowiem prowadzić do dezorganizacji organów władzy publicznej czy do istotnych zakłóceń w prawidłowym funkcjonowaniu tych organów. Taki skutek może wywołać w konkretnych okolicznościach, konieczność analizowania, selekcjonowania oraz anonimizacji dokumentów urzędowych znajdujących się w posiadaniu danej instytucji publicznej, jeśli wniosek o udostępnienie informacji nie ogranicza się do jednego czy kilku konkretnie wskazanych przez wnioskodawcę dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. I OSK 2306/19).

Dlatego też dokonując oceny zaistnienia na gruncie badanej sprawy ustawowej przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" prawidłowo organy stwierdziły, że nie doszło do jej spełnienia. Przede wszystkim z argumentacji samego Skarżącego przedstawionej w piśmie z [...] grudnia 2019 r. (k. 6 akt adm.), jak i wypowiedzi na rozprawie, literalnie wynika, że wnioskowane informacje są Skarżącemu potrzebne na potrzeby prowadzonych - przez niego - sporów sądowych z Gminą. Wskazać też trzeba, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga (por. wyrok NSA o sygn. I OSK 2306/19). Tymczasem, S. W. domaga się przygotowania informacji publicznej dotyczącej pozostających w obrocie prawnym decyzji o warunkach zabudowy dla gruntów III klasy bonitacji, które korzystają z domniemania legalności. Należy zauważyć, że Skarżący nie posiada legitymacji aby inicjować postępowania nieważnościowe w sprawach innych osób, które mając pełne prawo uruchomienia postępowania w trybie nadzwyczajnym, same nie znajdują podstaw do kwestionowania legalności decyzji wydanych w ich sprawie. Podkreślić trzeba, że Skarżący domaga się udzielenia informacji czy były wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla gruntów III klasy bonitacji w latach 2006 – 2013, a jeśli tak to wydania kopii takich decyzji - wyłącznie subiektywnie - przekonany o wadliwości tych korzystających z domniemania legalności aktów.

Reasumując, należy stwierdzić, że prawidłowo organy uznały, że w niniejszej sprawie nie sposób stwierdzić, że uzyskanie wnioskowanej przez S. W. informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ciężar oceny tego, czy wnioskodawca w sposób właściwy wykazał we wniosku istnienie interesu publicznego, spoczywa na podmiocie zobowiązanym, który powinien dokonać oceny zarówno wniosku, jak i zakresu, w jakim wnioskodawca chce uzyskać informację publiczną. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi bowiem o to, czy uzyskanie - udostępnienie określonej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W sytuacji zatem braku interesu publicznego, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji – co prawidłowo uczyniono w badanej sprawie na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Nie można również zgodzić się ze Skarżącym, że - w konkretnych okolicznościach badanej sprawy - bez znaczenia dla oceny tego wniosku pozostaje pełen kontekst jego relacji z Urzędem Gminy T. P., skoro Sądowi z urzędu jest wiadomym, że od wielu już lat Skarżący składa liczne skargi na akty oraz przewlekłe prowadzenie spraw przez Wójta Gminy T. P., zarzucając temu organowi wprost łamanie prawa. Należy z resztą wskazać, że Skarżący do akt administracyjnych nadesłał obszerną korespondencję prowadzoną z Prokuraturą Krajową, Regionalną, Okręgową, Centralnym Biurem Śledczym, w latach 2018-2020, w których zarzuca on II Zastępcy Wójta Gminy T. P. – P. K. popełnienie przestępstwa korupcyjnego; wójtom Gminy od 2000 r. w osobach W. D., K. M., T. C. - fałszowanie dokumentów, a także popełnienie przestępstwa przez I Zastępcę Wójta Gminy T. P. (k.13-64 akt adm. I i II instancji).

Reasumując, analiza akt sprawy wskazuje, że organy w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny, dokonały prawidłowej wykładni znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, a w następnie prawidłowo zastosowały przepisy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.

Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.