Sygn. akt IV KZ 8/15
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie Z. O.
o wznowienie postępowania
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II AKo […],
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez Z. O., wobec tego, że nie usunął on w ustawowym terminie braku formalnego wniosku, objętego przymusem adwokackim.
Zażalenie na to zarządzenie złożył wnioskodawca ponawiając w nim zastrzeżenia co do trafności kwestionowanego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 czerwca 2008 r., IX Ka […], oraz wskazując na zaistnienie według niego podstaw do wznowienia postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jedynym sposobem skutecznego podważenia zaskarżonego zarządzenia byłoby wykazanie, iż wniosek o wznowienie postępowania – zgodnie z wymogami prawa procesowego – został sporządzony i podpisany przez adwokata. Wnioskodawca – co oczywiste – tego nie wykazał.
Wnioskodawca skorzystał z pomocy wyznaczonego z urzędu adwokata (adw. T. Z.), który złożył umotywowaną opinię o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (por. opinia adw. A. P. działającej z substytucji adw. T. Z.). Wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku nie uczynił tego.
W tej sytuacji nie ma podstaw do zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia, gdyż nie może otrzymać dalszego biegu wniosek o wznowienie postępowania nie spełniający wymogów formalnych.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.